Сӯхтаи лолаи зори ман рафтаи гул аз канори ман

سوخته لاله‌زار من رفته گل از کنار من

Бе ту на рангам ва на бӯ эй қидмати баҳори ман

بی‌تو نه رنگم و نه بو ای ‌قدمت بهار من

Дӯши насими муждае гул ба сар умед зад

دوش نسیم مژده‌ای گل به سر امید زد

Каз раҳ давр мерасад сарви чамани савори ман

کز ره دور می‌رسد سرو چمن سوار من

Гар ба табассумӣ расад субҳи баҳори ваъдаи ?ут

گر به تبسمی رسد صبح بهار وعده‌ات

Оинаи мавҷ гул занад то абад аз ғубори ман

آینه موج‌گل زند تا ابد از غبار من

Гар ҳамаи захм хӯрдаам гули зкФи ту барда ам

گر همه زخم خورده‌ام گل زکف تو برده‌ام

Боғ ҳиност ҳар куҷо хӯн чакад аз шикори ман

باغ حناست هر کجا خون چکد از شکار من

Фурсат дигарам куҷост то кунам орзӯии васл

فرصت دیگرم‌ کجاست تا کنم آرزوی وصل

Роҳи адам сипед кард шаш ҷиҳати интизори ман

راه عدم سپید کرد شش جهت انتظار من

Акси таҳайюри обу ранг мунфаиласт аз оина

عکس تحیر آب و رنگ منفعل است از آینه

Гирд нафас намекунад ҳастӣ ман зи ори ман

گرد نفس نمی‌کند هستی من ز عار من

Оҳи сапанди ҳасратами гармӣ миҷмарӣ надид

آه سپند حسرتم ‌گرمی مجمری ندید

Сӯхтанам ҳамон баҷост нола накард кори ман

سوختنم همان بجاست ناله نکرد کار من

Кош ба вомӣ аз арақи ҳақи вафо адо шавад

کاش به‌ وامی از عرق حق وفا ادا شود

Нам нагузошт дар ҷабини гиряи шармсори ман

نم نگذاشت در جبین گریهٔ شرمسار من

Хок тапиданам ки баради гирди маро ба кӯии ту

خاک تپیدنم ‌که برد گرد مرا به‌کوی تو

Бандаи ҳайратам ки кард оинаи ?ути дучори ман

بنده حیرتم که کرد آینه‌ات دچار من

Зоҳиру ботин дигар нест ба сози ин нишот

ظاهر و باطن دگر نیست به ‌ساز این بساط

То ман ва ту асар навост нағма туаст тори ман

تا من و تو اثر نواست نغمهٔ توست تار من

Гурба сипеҳрам илтиҷост варама ва меҳрам ошност

گربه سپهرم التجاست ورمه و مهرم آشناست

Бедили бикси туами ғайр ту кист ёри ман

بیدل بیکس توام غیر تو کیست یار من