Ба ин ҳайрат агар бошад хурӯшии ногузири ман

به این حیرت اگر باشد خروشی ناگزیر من

Бақадр ҷавҳар аз ойӣна меболад сафири ман

بقدر جوهر از آیینه می‌بالد صفیر من

Суроғӣ аз мисоли ман надод ойӣна ҳастӣ

سراغی از مثال من نداد آیینهٔ هستی

Ба малики нестии рўкни магари ёбии назири ман

به‌ملک نیستی روکن مگر یابی نظیر من

Дарини вайронаи ҷузи ёди хати улфати савод ӯ

دراین ویرانه جز یاد خط الفت سواد او

Таъаллуқи нақш худ нанишонд бар лавҳи замири ман

تعلق نقش خود ننشاند بر لوح ضمیر من

Ба ибрат кардаам ойӣнаи нақши қадами равшан

به عبرت‌کرده‌ام آیینهٔ نقش‌ قدم روشن

Тааюн нест тимсолӣ ки гардад дилпазири ман

تعین نیست تمثالی که گردد دلپذیر من

Ба зери чархи фарёди нафаси дуздида Эй дорам

به زیر چرخ فریاد نفس دزدیده‌ای دارم

Чаҳ болу пари кушояд дар қафаси мурғи асири ман

چه بال و پر گشاید در قفس مرغ اسیر من

Ба чанде ҷонкнии мӯӣ сифедӣ кард ҳам ҳосил

به چندی جانکنی موی سفیدی‌ کرد‌ه ام حاصل

Тавон фаҳмид саъии кӯҳкан аз ҷӯ ӣ шери ман

توان فهمید سعی‌ کوهکن از جو‌ی شیر من

Чу ашки биксон аз ҳечкас ёрӣ наме хоҳам

چو اشک بیکسان از هیچکس یاری نمی‌خواهم

Магари мижгони тргрдди замонии дастгири ман

مگر مژگان ترگردد زمانی دستگیر من

Гуҳар дар пардаи обӣ ки дорад чок ме гардад

گهر در پردهٔ آبی‌که دارد چاک می‌گردد

Ба фикри партави худ доғ шуд табъи мунири ман

به‌فکر پرتو خود داغ شد طبع منیر من

Азин мушти ғубори ороиш дигар наме ояд

ازین مشت غبار آرایش دیگر نمی‌آید

Магари резади ҷунун дар ҷайби парвозии абири ман

مگر ریزد جنون در جیب‌ پروازی عبیر من

Асар аз захми нахҷӣрами ду боло мезанад соғар

اثر از زخم نخجیرم دو بالا می‌زند ساغر

Ба ранги оҳ ва ашкаст оби пайконҳои тири ман

به رنگ آه و اشک است آب پیکانهای تیر من

Шикастан нест оҳангӣ ки аз созам бурун ояд

شکستن نیست آهنگی که از سازم برون آید

Мизоҷ чинӣам мӯӣ дигар дорад хамири ман

مزاج چینی‌ام موی دگر دارد خمیر من

Ба кунҷи бихўдии бедили димоғи илтифотии кӯ

به‌کنج‌ بیخودی بیدل دماغ التفاتی‌ کو

Ки шӯри ҳашарро афсона гирад гӯшаи гири ман

که شور حشر را افسانه‌ گیرد گوشه ‌گیر من