Ба ҳар ҷои партав ҳасанат барафрӯзад чароғи ман

به‌هر جا پرتو حسنت برافروزد چراغ من

Сиёҳии афканд дар хонаи хуршеди доғи ман

سیاهی افکند در خانهٔ خورشید داغ من

Ба бӯ ӣӣ зпни баҳорам во нашуд оғӯши истиғно

به بو یی زپن بهارم وا نشد آغوش استغنا

Айёр шарм гиред аз тарӣҳои димоғи ман

عیار شرم‌گیرید از تریهای دماغ من

Ба ранги нашъа мерафтаам зини анҷуман аммо

به رنگ نشئهٔ می‌ رفته‌ام زین انجمن اما

Ҳамон хамёза нақш пост дар ёрони суроғи ман

همان خمیازه نقش پاست در یاران سراغ من

Ҳубоби ӣнҷои арақ то чанд баррӯии ҳавои молад

حباب اینجا عرق تا چند برروی هوا مالد

Париро аз нигунӣ мунфаил дорад аёғи ман

پری را از نگونی منفعل دارد ایاغ من

Шабистонҳо дарин дашти анҷумани соз ҷунун дидам

شبستانها درین دشت انجمن ساز جنون دیدم

Сиёҳӣ то куҷо афтодааст аз рӯй доғи ман

سیاهی تا کجا افتاده است از روی داغ من

Ҷаҳонӣ ҷустуҷӯем дорад ва ман нестам пайдо

جهانی جستجویم دارد و من نیستم پیدا

Нафаси сӯз эй ҳавас то оташ уфтад дар суроғи ман

نفس سوز ای هوس تا آتش افتد در سراغ من

Ғубор аз хок май болами шарор аз санг май ҷӯшам

غبار از خاک می‌بالم شرار از سنگ می‌جوشم

Ба ҳар сӯрати хаёл ӯ намехоҳад фироқи ман

به هر صورت خیال او نمی‌خواهد فراغ من

Тамошои баҳори иншои хати норуста Эй дорам

تماشای بهار انشا خط نارسته‌ای دارم

Ҳануз аз соя қомат мекашад девори боғи ман

هنوز از سایه قامت می‌کشد دیوار باغ من

Азин обу ҳавои бедил ба ранги ғунча мухтал шуд

ازین آب و هوا بیدل به رنگ غنچه مختل ‌شد

Мизоҷи буии гули парвардаи номӯси димоғи ман

مزاج بوی گل پرورده ناموس دماغ من