Ҳамчуи буии гули зи бас бепардааст аҳволи ман
همچو بوی گل ز بس بیپرده است احوال من
намешавад лавҳи ҳавои ойӣнаи тимсоли ман
میشود لوح هوا آیینهٔ تمثال من
Додае муштии ғуборамро ба бод аммо ҳануз
دادهای مشتی غبارم را به باد اما هنوز
Хок май резад ба фарқи олимии иқболи ман
خاک میریزد به فرق عالمی اقبال من
Нуктаи сари бастаи мавҷи гуҳар фаҳмиданӣ аст
نکتهٔ سر بستهٔ موج گهر فهمیدنی است
Бар сухани умрии сет май печади забони лоли ман
بر سخن عمریست میپیچد زبان لال من
Иззати вомондагии зин беш натавон баради пеш
عزت واماندگی زین بیش نتوان برد پیش
Ҳарки рафт аз худ ғубораш кард истиқболи ман
هرکه رفت از خود غبارش کرد استقبال من
Гавҳарам аз маънии афсурданам ғофил мабош
گوهرم از معنی افسردنم غافل مباش
Сикта мехонд таби дарёӣ аз тбхоли ман
سکته میخواند تب دریایی از تبخال من
Оҷизонро зикри асбоби фузулӣ дӯзах аст
عاجزان را ذکر اسباب فضولی دوزخ است
Ёди парвозами мада оташ мазан бар боли ман
یاد پروازم مده آتش مزن بر بال من
Бе сабаби фурсати шумори хиҷлат бекорӣ ам
بیسبب فرصتشمارِ خجلت بیکاریام
Ҳамчуи тақвими куҳан ҳшўаст моҳу соли ман
همچو تقویم کهن حشو است ماه و سال من
Субҳи маҳшар дар ғубори шом май сӯзади нафас
صبح محشر در غبار شام میسوزد نفس
Гар шавад равшани саводи номаи аъмоли ман
گر شود روشن سواد نامهٔ اعمال من
Умрҳо шуд шамъи тасвирам ба навмидии гузашт
عمرها شد شمع تصویرم به نومیدی گذشت
зи оташи дили ҳам намесӯзам мапурс аҳволи ман
ز آتش دل هم نمیسوزم مپرس احوال من
Реша ҳо дорад ғубори ман замин то осмон
ریشهها دارد غبار من زمین تا آسمان
Марг ҳам нагусаст бедили риштаи омоли ман
مرگ هم نگسست بیدل رشتهٔ آمال من