Чун гуҳар ҳар чанд бар дарёи тунди ғавғои ман
چونگهر هر چند بر دریا تند غوغای من
Дар нами як чашми сари ғарқи сети сртои пои ман
در نم یک چشم سر غرقست سرتا پای من
Нотавонии ҳамчуи ман дар олам таслим нест
ناتوانی همچو من در عالم تسلیم نیست
Бештар аз соя май бӯсади замини аъзои ман
بیشتر از سایه میبوسد زمین اعضای من
Маснади оташи ҳамон таслим хокистар хушаст
مسند آتش همان تسلیم خاکستر خوشست
Ҷузи ғубори хубаши нншиндксӣ бар ҷои ман
جز غبار خوبش ننشیندکسی بر جای من
ӣнқадар чун шамъи маҳв интизор кистам
اینقدر چون شمع محو انتظار کیستم
Бар сари мижгон ватан карда сети диданҳои ман
بر سر مژگان وطن کردهست دیدنهای من
Манъ дар саъии талаби тарғиб солик ме шавад
منع در سعی طلب ترغیب سالک میشود
« лнтароне » дошт дарси ҳиммати мўсои ман
«لنترانی» داشت درس همت موسای من
Зиндагии пари бихбр буд аз ашороти фано
زندگی پر بیخبر بود از اشارات فنا
Қомат хам гашта гардид абрӯии ?имаии ман
قامت خمگشتهگردید ابروی ایمای من
Лафз мумкин нест брмънии нчинди диққатӣ
لفظ ممکن نیست برمعنی نچیند دقتی
Бода бар дили санги баст аз улфати минои ман
باده بر دل سنگ بست از الفت مینای من
Нолаи маҳви хаёлати қобил таҳрир нест
نالهٔ محو خیالت قابل تحریر نیست
Ҳар қадар нанавиштаам бепардааст иншои ман
هر قدر ننوشتهام بیپرده است انشای من
Дар ҷунун урёнӣам ташрифи амнӣ дигар аст
در جنون عریانیام تشریف امنی دیگر است
ё раби ин халъат нагардад танг бар болои ман
یا رب این خلعت نگردد تنگبر بالای من
Аз ғубори шишаи соъати қадаҳ пар ме кунам
از غبار شیشهٔ ساعت قدح پر میکنم
Хушкии ин базм нам нагузошт дар саҳбои ман
خشکی این بزم نم نگذاشت در صهبای من
Сояам бедили зи найранги ғам ва айшам мапурс
سایهام بیدل ز نیرنگ غم و عیشم مپرس
Нест мумтози он қадри рӯзи ман аз шабҳои ман
نیست ممتاز آنقدر روز من از شبهای من