Шамъи сифати дӣдании сети аҷзи ҷунуни зои ман

شمع صفت دیدنی‌ست عجز جنون زای من

Сар ба ҳаво май дӯди обилаи пои ман

سر به هوا می‌دود آبلهٔ پای من

Бол фишон май рӯм лек надонам куҷо

بال فشان می‌روم لیک ندانم کجا

Бар пари ман бастаанд номаи анқои ман

بر پر من بسته‌اند نامهٔ عنقای من

Бскаҳ ба рӯем арақи оинаи шарми баст

بسکه به رویم عرق آینهٔ شرم بست

Монад ниҳон аз назари сӯрати пайдои ман

ماند نهان از نظر صورت پیدای من

Ҳамқадами гирди боди тохтам аз бихўдӣ

همقدم‌گرد باد تاختم از بیخودی

Гардиши соғари шикасти гардани минои ман

گردش ساغر شکست گردن مینای من

Хиҷлати аъмоли пучи нома ба фардо фиканд

خجلت اعمال پوچ نامه به فردا فکند

Рӯй варақ пушт кард машқи чилипои ман

روی ورق پشت‌ کرد مشق چلیپای من

То зи нами инфеъоли сӯратии орм ба арз

تا ز نم انفعال صورتی آرم به‌عرض

Дом накард аз ҳубоби оинаи дарёии ман

دام نکرد از حباب آینه دریای من

Бо ҳамаи озодагӣ мунфаил ҳастӣ ам

با همه آزادگی منفعل هستی‌ام

Ҳайф ки чин вор нест домани саҳрои ман

حیف‌ که چین‌وار نیست دامن صحرای من

Ғайри фусӯс аз нафаси як суханам гул накард

غیر فسوس از نفس یک سخنم‌ گل نکرد

Ҳар чаҳ шунидам здл буд ҳамин вои ман

هر چه شنیدم زدل بود همین وای من

Заъф ба сад дашт ва дар мекашадам сояи вор

ضعف به صد دشت و در می‌کشدم سایه‌وار

То ба куҷоем баради лағзиш бе пои ман

تا به‌ کجایم برد لغزش بی پای من

Чанд нафас хӯн кунам то ба худ афсун кунам

چند نفس خون کنم تا به‌ خود افسون‌ کنم

Сӯхтам ва во нашуд дар дили ман ҷои ман

سوختم و وا نشد در دل من جای من

Хоҳ адаб парварем хоҳ гиребон дарем

خواه ادب پروریم خواه گریبان دریم

Ғирдрин хайма нест ҷузи ману Лайлои ман

غیردرین خیمه نیست جز من و لیلای من

Доғи шӯ эй оҷизӣ навҳа кун эй биксӣ

داغ شو ای عاجزی نوحه‌ کن ای بیکسی

Бо ду ҷаҳон шуд тарафи бедили танҳои ман

با دو جهان شد طرف‌ بیدل تنهای من