Гирди ваҳшати бскаҳ бар ҳам чидааст аҷзои ман

گرد وحشت بسکه بر هم چیده است اجزای من

Рафтани рангии тўондкрди холии ҷои ман

رفتن رنگی تواندکرد خالی جای من

Кист гардад монеъ андоз аз худ рафтанам

کیست‌گردد مانع انداز از خود رفتنم

Шамъ мақсад мешавад чун шамъи хори пои ман

شمع مقصد می‌شود چون شمع خار پای من

Гар ҳамаи афсуни ҷоҳами бистар ороӣ кунад

گر همه افسون جاهم بستر آرایی‌کند

Хоб натавон ё Фтн бар атласи дебои ман

خواب نتوان یا فتن بر اطلس دیبای من

Ҳамчуи дарёи хори хорамро ҷигар май афканд

همچو دریا خار خارم را جگر می‌افکند

Нохунӣ чун мавҷ агар меболад аз аҷзои ман

ناخنی چون موج اگر می‌بالد از اجزای من

Умр ҳо шуд инфеъол аз остонат май кашам

عمر ها شد انفعال از آستانت می‌کشم

Коши нақши саҷдае май басти сар то пои ман

کاش نقش سجده‌ای می‌بست سر تا پای من

Бар умеди ҳалқаи оғӯши фитроки карам

بر امید حلقهٔ آغوش فتراک کرم

Дод домони дуои ҳам дасти ногирои ман

داد دامان دعا هم دست ناگیرای من

Онсӯӣ андешаам ҳангомаи соз хомшӣ аст

آنسوی اندیشه‌ام هنگامه ساز خامشی است

Ҷаҳд он дорам ки дил ҳам нашунӯд ғавғои ман

جهد آن دارم‌ که دل هم نشنود غوغای من

То нафас пар мезанад дили маҳв асбобасту бас

تا نفس پر می‌زند دل محو اسباب است و بس

Риштаҳо бисёр дорад гавҳари дрбои ман

رشته‌ها بسیار دارد گوهر دربای من

Нашъаи шӯри димоғами пари баланд афтода аст

نشئهٔ شور دماغم پر بلند افتاده است

Май дард чун субҳи ҷайби осмони савдои ман

می‌درد چون صبح جیب آسمان سودای من

Бе ниёзи дастгоҳ ваҳшатаст озодӣ ам

بی‌نیاز دستگاه وحشت است آزادی‌ام

Заҳматӣ чидан надорад домани саҳрои ман

زحمتی چیدن ندارد دامن صحرای من

Чун сапандами чашм захмаст интизор сӯхтан

چون سپندم چشم زخم است انتظار سوختن

Оташи дилгар напардозад ба ҳолами вои ман

آتش دل‌گر نپردازد به حالم وای من

Бедили азкиши нафаси сармоягон дигар мапурс

بیدل ازکیش نفس سرمایگان دیگر مپرس

Нест ғайр аз нестии дайни ману дунёии ман

نیست غیر از نیستی دین من و دنیای من