Фалак набаст раҳи субҳи лоуболии ман

فلک نبست ره صبح لاابالی من

Плг доғ шуд аз ваҳшати Ғаззолии ман

پلگ داغ شد از وحشت غزالی من

Ба нақси қонеъам аз машқи аътборкмол

به نقص قانعم از مشق اعتبارکمال

Дамид нуқтаи бадар аз хати ҳилолии ман

دمید نقطهٔ بدر از خط هلالی من

Хами баннои суҷудам баланде дорад

خم بنای سجودم بلندیی دارد

Ки чарх шиша бичинад ба тоқи олии ман

که چرخ شیشه بچیند به طاق عالی من

Димоғи чинии иқболи мӯӣ бинӣ кист

دماغ چینی اقبال موی بینی کیست

Ҷунуни фақр агар нашканад суфолии ман

جنون فقر اگر نشکند سفالی من

Касе фасонаи ибром то куҷои шунӯд

کسی فسانهٔ ابرام تا کجا شنود

Карӣ ба гӯши ҷаҳони басти ҳарзаи нолии ман

کری به‌گوش جهان بست هرزه نالی من

Ба нола рӯз кунам то зи худ бурун оем

به ناله روز کنم تا ز خود برون آیم

Қафаси тароши баромади шикастаи болии ман

قفس تراش برآمد شکسته بالی من

Дар антзоркаҳи маҳвам ки ҳамчуи партави шамъ

در انتظارکه محوم‌که همچو پرتو شمع

Нишастааст зи худ рафтанами ҳаволии ман

نشسته است ز خود رفتنم حوالی من

Гадои хомшм аммо ба ҳар дарӣ ки расм

گدای خامشم اما به هر دری که رسم

Карим май шунӯди ҳарф бе суолии ман

کریم می‌شنود حرف بی‌سوالی من

Тилисми ман чу ҳубоби ошёни анқо буд

طلسم من چو حباب آشیان عنقا بود

Нафаси пар аз ду ҷаҳон кард ҷои холии ман

نفس پر از دو جهان کرد جای خالی من

Ба ҳар чаҳ гӯш наҳй қиссаи парешонеи сет

به هر چه ‌گوش نهی قصهٔ پریشانی‌ست

Танидааст бар офоқи шери қолии ман

تنیده است بر آفاق شیر قالی من

Фурӯғи кавкаби ушшоқ агар ба ин ранг аст

فروغ ‌کوکب عشاق اگر به‌این رنگ است

Ба ахгарӣ нарасад то абади зголии ман

به اخگری نرسد تا ابد زگالی من

Чу тухми обилаи бедили сар ҳавас накашид

چو تخم آبله بیدل سر هوس نکشید

Ба ҳеҷ фасли нимувҳои поймолии ман

به هیچ فصل نموهای پایمالی من