Бубинам токӣам оради ҷунуни зини домгаҳи берун

ببینم تاکی‌ام آرَد جنون زین دامگه بیرون

Парӣ афшондаам дар ранг яъне май тапам дар хӯн

پَری افشانده‌ام در رنگ یعنی می‌تپم در خون

Бақадр ҳастӣ аз бе ихтиёрии сохтам аммо

بقدرِ هستی از بی‌اختیاری ساختم اما

Ба завқи донау об аз қафас натавон шудани мамнӯн

به ذوق دانه و آب از قفس نتوان شدن ممنون

Ҷунуни олам аз гирди саҳар бепардааст ӣнҷо

جنون عالم از گرد سحر بی‌پرده است اینجا

Бақадр доғи ахтари пунба сомон мекунад гардун

بقدرِ داغِ اختر پنبه سامان می‌کند گردون

Ту ва ман олимиро аз ҳақиқат бихбр дорад

تو و من عالمی را از حقیقت بیخبر دارد

Замонигар нафаси дуздӣ иборат нест ҷузи мазмун

زمانی‌ گر نفس دزدی عبارت نیست جز مضمون

Кушоди дил ба оғӯши таъаллуқ ҳо наме созад

گشاد دل به آغوش تعلق‌ها نمی‌سازد

Чу саҳрои вусъатам афкандааст аз хонимони берун

چو صحرا وسعتم افکنده است از خانمان بیرون

Ҷаҳониро шаҳид бениёзӣ кардаам аммо

جهانی را شهید بی‌نیازی کرده‌ام اما

Тараб хӯнӣ надорад то кунам рахти ҳаваси гулгун

طرب خونی ندارد تا کُنم رختِ هوس گلگون

Чаҳ имконаст сайли марги гирд ҳирс бинишонад

چه امکان است سیل مرگ گرد حرص بنشاند

Нарафт охир ба зери хоки ҳам ганҷ аз кафи қорун

نرفت آخر به زیر خاک هم‌ گنج از کف قارون

Ба худ сдъқдаҳи бастам то ба озодии илми гаштам

به خود صدعقده بستم تا به آزادی علم ‌گشتم

Ба чандини сикта чун неи мисраиро кардаам мавзун

به چندین سکته چون نی مصرعی را کرده‌ام موزون

Ба базми кибриёи моро чаҳ имконаст пайдое

به بزم‌ کبریا ما را چه امکان است پیدایی

Мисол хок натавон дид дар ойӣнаи гардун

مثال خاک نتوان دید در آیینهٔ گردون

Саводи огаҳигар дида ҳушат кунад равшан

سواد آگهی ‌گر دیدهٔ هوشت ‌کند روشن

Ба зери хаймаи Лайлии рӯ аз мӯии сари маҷнӯн

به زیر خیمهٔ لیلی رو از موی سر مجنون

Мабош эмини зи лаъли ҷонгдози гули рухони бедил

مباش ایمن ز لعل جانگداز گل‌رُخان بیدل

Балои ҷон буд чун бо ҳамомезад майу афюн

بلای جان بود چون با هم آمیزد می و افیون