Гар зи базм , он бути соқӣ лақаб ояд берун

گر ز بزم‌، آن بت ساقی لقب آید بیرون

Шишаҳо ҷом ба каф то ҳалаб ояд берун

شیشه‌ها جام به‌کف تا حلب آید بیرون

То ба чашмаш нагарм дида шавад соғар май

تا به چشمش نگرم دیده شود ساغر می

Чун барам номи лабаши гул злб ояд берун

چون برم نام لبش‌ گل زلب آید بیرون

Гар занад боли ҳавои дории масти нигаҳаш

گر زند بال هوا داری مست نگهش

То абади мрўҳаҳи барг ънб ояд берун

تا ابد مروحه برگ عنب آید بیرون

Нанги ғирткдаҳи ишқ ба арз омада ем

ننگ غیرتکدهٔ عشق به عرض آمده‌ایم

Ҳамчуи тбхол ки аз ҷӯш таб ояд берун

همچو تبخال ‌که از جوش تب آید بیرون

Пардаи нома сиёҳон надард раҳмати ом

پردهٔ نامه سیاهان ندرٌد رحمت عام

Ҳайф каз хомаи хуршед шаб ояд берун

حیف ‌کز خامهٔ خورشید شب آید بیرون

Ҷустан аз васвасаи шеру паланг онҳама нест

جستن از وسوسهٔ شیر و پلنگ آنهمه نیست

Мард бояд ки зи чанг ғазаб ояд берун

مرد باید که ز چنگ غضب آید بیرون

Лаби мо парда дар роз таманно нашавад

لب ما پرده‌در راز تمنا نشود

Нола ҳар чанд гиребон талаб ояд берун

ناله هر چند گریبان طلب آید بیرون

Гоми аввал чу шарар по нахурд мумкин нест

گام اول چو شرر پا نخورد ممکن نیست

Ҳаркии якбораи зи вазъ адаб ояд берун

هرکه یکباره ز وضع ادب آید بیرون

Сангсори ҳаваси нақш нигин натавон шуд

سنگسار هوس نقش نگین نتوان شد

Коши номами зи ҷаҳон насаб ояд берун

کاش نامم ز جهان نسب آید بیرون

Оҳ аз он сиркаи дарин ғамкадаи ёс чу субҳ

آه از آن سرکه درین غمکدهٔ یاس چو صبح

Азгрибон ба ҳавоӣ тараб ояд берун

ازگریبان به هوای طرب آید بیرون

Нуқтаи вории зи ҳаёи меҳр ба лаби зани бедил

نقطه واری ز حیا مهر به لب زن بیدل

То каломати ҳамаи ҷо мунтахаб ояд берун

تا کلامت همه جا منتخب‌ آید بیرون