эй асарҳои хиромати чашми ҳайрони дркмин

ای اثرهای خرامت چشم حیران درکمین

Ҳркҷо по менаҳй ойӣна май бӯсади замин

هرکجا پا می‌نهی آیینه می‌بوسد زمین

Гарчи медонем дили ҳам манзари ноз ту нест

گرچه می‌دانیم دل هم منظر ناز تو نیست

Андакии дигар таназзул кун ба чашм мо нишин

اندکی دیگر تنزل‌ کن به چشم ما نشین

Ғофил аз дидори он чашми ҳёпрўр на ем

غافل از دیدار آن چشم حیاپرور نه‌ایم

Теғи хўобонидаҳ Эй дорад нигоҳи шармгин

تیغ خوابانیده‌ای دارد نگاه شرمگین

Дастгоҳат ҳар қадар бешаст кулуфти бештар

دستگاهت هر قدر بیش است‌ کلفت بیشتر

Дар хур тӯласт чинҳое ки дорад остин

در خور طول است چینهایی‌ که دارد آستین

Олимӣ дар соя меҷӯяд паноҳ аз офтоб

عالمی در سایه می‌جوید پناه از آفتاب

Гар айёр мҳргирӣ нест бе осори кин

گر عیار مهرگیری نیست بی‌ آثار کین

По ба домани каш ки дорад аҷзи паймои талаб

پا به دامن‌ کش‌ که دارد عجز پیمای طلب

Ъушрат рӯй замин аз обилаи зери нигин

عشرت روی زمین از آبله زیر نگین

Лиззат дунё намесозад ба коми офият

لذت دنیا نمی‌سازد به‌کام عافیت

Олимии хуфтаи сет дар неш аз ҳавои ангабин

عالمی خفته‌ست در نیش از هوای انگبین

Чун шарор аз ваҳшати кмФрстиҳои висол

چون شرار از وحشت‌ کمفرصتیهای وصال

Ҳайрат ойӣна мегардад нигоҳи вопасин

حیرت آیینه می‌گردد نگاه واپسین

Кӣ тавонам панҷа бо сарпанҷа хуршед зад

کی توانم پنجه با سرپنجهٔ خورشید زد

Ман ки пушт соя натавонам расондан бар замин

من‌که پشت سایه نتوانم رساندن بر زمین

Перӣ аз дмсрдии яъсам ба хокистари нишонд

پیری از دمسردی یأسم به خاکستر نشاند

Шуъла ҳам дорад дарин фасли эҳтиёҷи пӯстин

شعله هم دارد درین فصل احتیاج پوستین

Гар на аз қурби ҳузурати нақди мижгон равшан аст

گر نه از قرب حضورت نقد مژگان روشن است

Дигар аз ъқбо чаҳ мебинад нигоҳи дурбин

دیگر از عقبا چه می‌بیند نگاه دوربین

Чанд хоҳии ҳасрати дидори инҳони доштан

چند خواهی حسرت دیدار ینهان داشتن

Чашм май раведи дарин маҳфил чу шамъ аз остин

چشم می‌روید درین محفل چو شمع‌ از آستین

Як қалам шавқаст бедили кулуфти ворастаагон

یک قلم شوق است بیدل‌ کلفت وارستگان

Мавҷи арзи тоза рӯе дорад аз чини ҷабин

موج عرض تازه‌رویی دارد از چین جبین