Кӯи ибрати огаҳӣ ки ба таҳқиқи роҳ ӯ

کو عبرت آگهی‌ که به تحقیق راه او

Ҷӯ шуд зи чашми обилаи пои нигоҳ ӯ

جو شد ز چشم آبلهٔ پا نگاه او

Чун шамъи қатъи сози нафаси муфти бедилӣ

چون شمع قطع ساز نفس مفت بیدلی

Кзошки теғ об диҳад барқи оҳ ӯ

کزاشک تیغ آب دهد برق آه او

Мأўо кашидаем ба даштӣ ки то абад

مأوا کشیده‌ایم به دشتی که تا ابد

Барқ об мехӯрд зи забони гиёҳ ӯ

برق آب می‌خورد ز زبان گیاه او

Ҳайрони дастгоҳи ҳубобам ки баста анд

حیران دستگاه حبابم‌ که بسته‌اند

Нақди муҳӣт дар хами тарки кулоҳ ӯ

نقد محیط در خم ترک کلاه او

Дорам ба синаи хӯн шудаи оҳӣ ки ҳамчуи субҳ

دارم به سینه خون شده آهی ‌که همچو صبح‌

Дар кӯчаҳои захм гушӯданд роҳ ӯ

در کوچه‌های زخم گشودند راه او

Бигзор то ба дарди таманноаш хӯн кунанд

بگذار تا به درد تمناش خون کنند

Дил қобил вафост мапурс азгноаҳ ӯ

دل قابل وفاست مپرس ازگناه او

Мо оҷизони з кунҷ хамӯшӣ куҷо рӯем

ما عاجزان ز کنج خموشی‌کجا رویم

Осӯдаем нолаи сифат дар паноҳ ӯ

آسوده‌ایم ناله صفت در پناه او

Збни қоматӣ ки ҳалқаи таслими бихўдии сет

زبن قامتی که حلقهٔ تسلیم بیخودی‌ست

Домӣ фикандаем ба роҳи нигоҳ ӯ

دامی فکنده‌ایم به راه نگاه او

Оҳистаи рӯ ки бар дили мӯрӣ агар хурӣ

آهسته رو که بر دل موری اگر خوری

Гардии ғубори хотири холи сиёҳ ӯ

گردی غبار خاطر خال سیاه او

Чндонкаҳ мешавад назари ҳимматати баланд

چندانکه می‌شود نظر همتت بلند

Дорад урӯҷи оинаи боргоҳ ӯ

دارد عروج آینهٔ بارگاه او

Гар тору пўдкоргаҳи ишқи парварӣ

گر تار و پودکارگه عشق پروری

Ҷузи пунбаи зори ваҳм каттон нест моҳ ӯ

جز پنبه‌زار وهم ‌کتان نیست ماه او

Бедил агар ба ишқ кунад даъвии вафо

بیدل اگر به عشق‌کند دعوی وفا

Ғайр аз шикасти ранг чаҳ бошад гувоҳ ӯ

غیر از شکست رنگ چه باشد گواه او