Ҳар чанд даврам аз чамани ҷилваи гоҳ ӯ

هر چند دورم از چمن جلوه‌گاه او

Майхонааст шавқ ба ёди нигоҳ ӯ

میخانه است شوق به یاد نگاه او

Дорам дилӣ ба сина каз афсун ?наргаст

دارم دلی به سینه‌ کز افسون نرگست

Фирӯз нест серума ба рӯзи сиёҳ ӯ

فیروز نیست سرمه به روز سیاه او

Онҷо ки аз асири ту ҷуръат талаб кунанд

آنجا که از اسیر تو جرأت طلب‌ کنند

Ҷузи шарми нестӣ ки шавад узри хоҳ ӯ

جز شرم نیستی‌که شود عذر خواه او

Хӯбии зи улфати зқнти раҳ ба дар набард

خوبی ز الفت ذقنت ره به در نبرد

Юсуф аз он гурехт дар оғӯши чоҳ ӯ

یوسف از آن‌گریخت در آغوش چاه او

Ғофили з хат мабош ки сафҳои нози ҳасан

غافل ز خط مباش‌که صفهای ناز حسن

Дарҳам шикастааст ғубори сипоҳ ӯ

درهم شکسته است غبار سپاه او

Дар водӣӣ ки шарми нақоҳат гушӯда аст

در وادیی که شرم نقاهت گشوده است

Бар чашми нақши пои мижаи пӯшади гиёҳ ӯ

بر چشم نقش پا مژه پوشد گیاه او

Муҳтоҷ арз нест шикваи ғурури ишқ

محتاج عرض نیست شکوه غرور عشق

Гардун чу остин шаканд дастгоҳ ӯ

گردون چو آستین شکند دستگاه او

Нақш қадам нагашта масир наме шавад

نقش قدم نگشته مسیر نمی‌شود

Ойӣнаи дории сари таслими роҳ ӯ

آیینه داری سر تسلیم راه او

Бар саракашон чаро нафурӯшем нози аҷз

بر سرکشان چرا نفروشیم ناز عجز

Моро шикастаанд ба ёди кулоҳ ӯ

ما را شکسته‌اند به یاد کلاه او

Шамъӣ ки маҳви анҷуман интизор туаст

شمعی ‌که محو انجمن انتظار توست

Ойӣна бар сари мижаи бандади нигоҳ ӯ

آیینه بر سر مژه بندد نگاه او

Бедил ба ёди сарви ту дар хӯн тапид , лек

بیدل به یاد سرو تو در خون تپید، لیک

Мавзун нагашт як алиф аз машқи оҳ ӯ

موزون نگشت یک الف از مشق آه او