Баси рашки қомат ӯ сӯхти сар то пои сарв
بس رشک قامت او سوخت سر تا پای سرو
Мавҷи қамарии рехт аз хокистари аҷзои сарв
موج قمری ریخت از خاکستر اجزای سرو
Пайкари озодӣу бор таҳаммул тӯҳматаст
پیکر آزادی و بار تحمل تهمتست
Як қалами дасти тиҳӣ май равед аз аъзои сарв
یک قلم دست تهی میروید از اعضای سرو
Нолаи озоди улфатпарвар занҷир нест
نالهٔ آزاد الفت پرور زنجیر نیست
Тавқи қамарӣ то куҷои холии намояди ҷои сарв
طوق قمری تا کجا خالی نماید جای سرو
Нихвати озодагии дӯди димоғ кас мабод
نخوت آزادگی دود دماغکس مباد
Як рук гардан намоёнаст сар то пои сарв
یک رکگردن نمایانست سر تا پای سرو
Нолаи дарди таровати обёр дил нашуд
نالهٔ درد طراوت آبیار دل نشد
Ин чаман беоб монад аз норасоӣҳои сарв
این چمن بیآب ماند از نارساییهای سرو
Шӯри ҳасан аз соз ошиқ бишинав ва хомӯш бош
شور حسن از ساز عاشق بشنو و خاموش باش
Кукуӣ қамарӣаст ӣнҷои қлқли минои сарв
کوکوی قمریست اینجا قلقل مینای سرو
Рангу бӯи ҳам қобили ташриф озодӣ набӯд
رنگ و بو هم قابل تشریف آزادی نبود
Аз такаллуф дӯхтанд ин ҷома бар болои сарв
از تکلف دوختند این جامه بر بالای سرو
Сифр дар маънии алифҳоро яке даҳ ме кунад
صفر در معنی الفها را یکی ده میکند
Тавқ қамарӣ мефазояд қадари истиғнои сарв
طوق قمری میفزاید قدر استغنای سرو
Хок бар саркардаи ишқу пои дргли мондҳсн
خاک بر سرکرده عشق و پای درگل ماندحسن
Гар баҳори ин ранг дорад ҳайфи қамарии вои сарв
گر بهار این رنگ دارد حیف قمری وای سرو
Бедили охир хок мегардад дарин ҳрмонсро
بیدل آخر خاک میگردد درین حرمانسرا
Оризи рангини гул то қомати раънои сарв
عارض رنگینگل تا قامت رعنای سرو