эй бсмли талаби паии хӯни чакидаи рӯ
ای بسمل طلب پی خون چکیده رو
Чун ашк ҳар қадар рӯй аз худ давидаи рӯ
چون اشک هر قدر روی از خود دویده رو
Фурсат дар ин баҳори пари афшон ваҳшат аст
فرصت در این بهار پر افشان وحشت است
Ҳамчун нигаҳ ба ҳар гулу хории расидаи рӯ
همچون نگه به هر گل و خاری رسیده رو
То чанд ҳарза аз дар ҳар кӯча тохтан
تا چند هرزه از در هر کوچه تاختن
Як қатраи хӯни шӯу зи гулӯии бурӣдаи рӯ
یک قطره خون شو و ز گلوی بریده رو
Имрӯзат аз амли паии фардо гирифта аст
امروزت از امل پی فردا گرفته است
эй ғофил аз ғазал ба хаёли қасидаи рӯ
ای غافل از غزل به خیال قصیده رو
Саъии шарори ӣнҳамаи фурсат шумор нест
سعی شرار اینهمه فرصت شمار نیست
Як пар задан ба ҳиммат ранг парида рӯ
یک پر زدن به همت رنگ پریده رو
эй бихбри зи қомати перӣ чаҳ шиква аст
ای بیخبر ز قامت پیری چه شکوه است
Умрии сети бор май кашӣ акнӯн хамидаи рӯ
عمریست بار میکشی اکنون خمیده رو
Збни гирди тҳмттӣ ки нафас ном карда анд
زبن گرد تهمتتی که نفس نام کردهاند
Чун субҳи доманӣ ки надорӣ кашида рӯ
چون صبح دامنی که نداری کشیده رو
Кӯрона чанд дар паии исёни қадам задан
کورانه چند در پی عصیان قدم زدن
Шоидкаҳ бозгардӣ аз ин роҳи дидаи рӯ
شایدکه بازگردی از این راه دیده رو
Бе ваҳшатии раҳои азин боғ мушкил аст
بیوحشتی رهایی ازین باغ مشکل است
Аз буии гул ба хеши фусунҳо дамидаи рӯ
از بوی گل به خویش فسونها دمیده رو
Зини хокдони урӯҷи ту дар хӯрд ваҳшат аст
زین خاکدان عروج تو در خورد وحشت است
Бар нардбони субҳи зи домони чидаи рӯ
بر نردبان صبح ز دامان چیده رو
Қосиди паёми мо нафаси вопасини мост
قاصد پیام ما نفس واپسین ماست
Гар муҳаррамии зи оина чизе шунида рӯ
گر محرمی ز آینه چیزی شنیده رو
Бедил ба ҳар тараф кашадат котиби қазо
بیدل به هر طرف کشدت کاتب قضا
Монанди хомаи як хат бинӣ кашида рӯ
مانند خامه یک خط بینیکشیده رو