эй бихбр ба дарди дили мо расидаи рӯ

ای بیخبر به درد دل ما رسیده رو

Шӯри сапанди маҳфил ҳасрат шунида рӯ

شور سپند محفل حسرت شنیده رو

Аз печу тоби доми ҳавас эҳтироз кун

از پیچ و تاب دام هوس احتراز کن

Зини дӯди ҳамчуи шуъла ғубор кашида рӯ

زین دود همچو شعله غبار کشیده رو

Зини гулистон ки ранг баҳораш надоматаст

زین گلستان که رنگ بهارش ندامتست

Маҳмил ба дӯши оҳ чу субҳии дамидаи рӯ

محمل به دوش آه چو صبحی دمیده رو

Охири азин зёнкдаҳ навмед рафтанаст

آخر ازین زیانکده نومید رفتنست

Хоҳии рафиқи қофилаи хоҳии ҷаридаи рӯ

خواهی رفیق قافله خواهی جریده رو

Дар гулшанӣ ки ранги баҳораши надомати сет

در گلشنی که رنگ بهارش ندامت‌ست

эй шабнами баҳори тамошои надидаи рӯ

ای شبنم بهار تماشا ندیده رو

Чун шуъла дар тариқи фано изтироб чист

چون شعله در طریق فنا اضطراب چیست

Забт нафас кун ва қадамӣ орамида рӯ

ضبط نفس‌ کن و قدمی آرمیده رو

Дар тангнои хонаи гардуни ҳилоли вор

در تنگنای خانهٔ گردون هلال وار

Хоҳии сарат ба сақф наёяд хамидаи рӯ

خواهی سرت به سقف نیاید خمیده رو

эй субҳи корвони фанои сахт бикс аст

ای صبح‌ کاروان فنا سخت بیکس است

Бар рӯй худ ҳамон нафаси худ дидаи рӯ

بر روی خود همان نفس خود دیده رو

Кайфияти гудози дил аз мерасотар аст

کیفیت گداز دل از می رساتر است

Як ҷуръа аз қробаҳи мо ҳам чашида рӯ

یک جرعه از قرابهٔ ما هم چشیده رو

Шояд зи тарки ҷаҳд ба ҷое тавон расед

شاید ز ترک جهد به جایی توان رسید

Гомӣ дар ин бисот ба пои бурӣдаи рӯ

گامی در این بساط به پای بریده رو

Мо аз дар умед висолат наме рӯем

ما از در امید وصالت نمی‌رویم

Гӯи дил ба ҳасрати оби шӯу хӯни зи дидаи рӯ

گو دل به حسرت آب شو و خون ز دیده رو

Пайғоми ҳасрати ман бедил расонданӣ аст

پیغام حسرت من بیدل رساندنی است

эй ашк ёр меравад инак давидаи рӯ

ای اشک یار می‌رود اینک دویده رو