Васфи лаби тугар дамади азгФтгўии мо

وصف لب توگر دمد ازگفتگوی ما

Гардад чўгўҳри оби гиреҳи дрглўии мо

گردد چوگوهر آب‌گره درگلوی ما

эй дрбҳору боғ ба сӯии тўрўии мо

ای دربهار و باغ به سوی توروی ما

Номи ту сиккаи дирами гуфтугӯии мо

نام تو سکهٔ درم‌گفتگوی ما

Баҳрем внисти қисмат мо орамиданӣ

بحریم ونیست قسمت ما آرمیدنی

Чун мавҷ хуфтааст тапиши мўбаҳи мӯии мо

چون موج خفته است‌تپش موبه موی ما

Аз ихтироъ матлаб ноёб мо мапурс

از اختراع مطلب نایاب ما مپرس

Бо ранг ва бӯ насохт гули орзӯии мо

با رنگ و بو نساخت‌گل آرزوی ما

Мо вҳбоби оби зики бҳрмии кашем

ما وحباب آب زیک بحرمی‌کشیم

Холӣ шудани набарди парӣ аз сабуии мо

خالی شدن نبرد پری از سبوی ما

Чун субҳи чоки синаи мо бахя Эй надошт

چون صبح چاک سینهٔ ما بخیه‌ای نداشت

Пошидани ғубор нафас шуд руфӯии мо

پاشیدن غبار نفس شد رفوی ما

Умрии сети богудози дил худ муқобилем

عمری‌ست باگداز دل خود مقابلیم

эй оина абас нашӯй рӯбарӯии мо

ای آینه عبث نشوی روبروی ما

Ногашта хок даст нишастем аз ғурур

ناگشته خاک دست نشستیم از غرور

Чун шуъла буд вақфи таяммуми вузӯии мо

چون شعله بود وقف‌تیمم وضوی ما

Наққоши заҳмати хату холи он қадри макаш

نقاش زحمت خط و خال آنقدر مکش

Хат мекашад ба сояи мўоби ҷӯии мо

خط می‌کشد به سایهٔ موآب جوی ما

То чанд парварӣ ба нафаси мазраъи умед

تا چند پروری به نفس مزرع امید

Боидкшиди хотир ӯро ба сӯии мо

بایدکشید خاطر او را به سوی ما

Ғаммози нотавонии мо ҳечкас набӯд

غماز ناتوانی ما هیچکس نبود

Бедили шикасти ранг бурун дод буии мо

بیدل شکست رنگ برون داد بوی ما