Дар шиканҷ иззатанд арбоби ҷоҳ
در شکنج عزتند ارباب جاه
Оби гавҳар бар намеояд зи чоҳ
آبگوهر بر نمیآید ز چاه
Нихвати шоҳӣ даҳон аждаҳост
نخوت شاهی دهان اژدهاست
Шамъро дар мекашад охрклоаҳ
شمع را در میکشد آخرکلاه
Умрҳо шуд метапад бе рӯй дӯст
عمرها شد میتپد بیروی دوست
Чун раги ёқӯт дар хӯнами нигоҳ
چون رگ یاقوت در خونم نگاه
Дар хаёлаш маҳв шуд осори ман
در خیالش محو شد آثار من
Ин каттонро шасти охири нури моҳ
اینکتان را شست آخر نور ماه
Дар адабгоҳи хами абрӯӣ ӯ
در ادبگاه خم ابروی او
Моҳ нав дорад забони узри хоҳ
ماه نو دارد زبان عذر خواه
Хонаи маҷнӯни мо ҳам дӯд дошт
خانهٔ مجنون ما هم دود داشت
Равзани чашм ғизолон шуд сиёҳ
روزن چشم غزالان شد سیاه
Шуъла ӣ моро дарин офати саро
شعله ی ما را درین آفت سرا
Ҷуз ба хокистар намебошад паноҳ
جز به خاکستر نمیباشد پناه
Ноумедӣ дастгоҳ зиндагӣаст
ناامیدی دستگاه زندگیست
Торўпўди кисват субҳаст оҳ
تاروپود کسوت صبح است آه
Шарми дор эй саркаш аз лофи ғурур
شرم دار ای سرکش از لاف غرور
Нест боли шуълаи ?ути ҷузи барги коҳ
نیست بال شعلهات جز برگ کاه
Боғу бустони пар мукаррар ме шавад
باغ و بستان پر مکرر میشود
Ҷониби дили ҳам нигоҳии гоҳи гоҳ
جانب دل هم نگاهیگاه گاه
Дар тмошохонаҳ ойӣна ам
در تماشاخانهٔ آیینهام
намешавад ҷавҳар чу май сӯзади нигоҳ
میشود جوهر چو میسوزد نگاه
Ишқро бар нақси истеъдоди ман
عشق را بر نقص استعداد من
Гиря абраст бар ҳоли гиёҳ
گریهٔ ابر است بر حال گیاه
Май гудозади шамъ ва аз худ ме равад
میگدازد شمع و از خود میرود
К-эй ба худ вомондагон инаст роҳ
کای به خود واماندگان این است راه
Дам мазан бедил агар соҳибдилӣ
دم مزن بیدل اگر صاحبدلی
Муҳаррами ойӣна рокФраст оҳ
محرم آیینه راکفر است آه