Амрўзкисти масти тамошои оина

امروزکیست مست تماشای آینه

Каз ноз мавҷ мезанад аҷзои оина

کز ناز موج می‌زند اجزای آینه

Девонаи ҷамоли ту гар нест аз чаҳ рӯ

دیوانهٔ جمال تو گر نیست از چه رو

Ҷўҳркшидаҳи силсила дар пои оина

جوهرکشیده سلسله در پای آینه

Дар ҳасрати баҳори хатат гирд ме кунад

در حسرت بهار خطت ‌گرد می‌کند

Ҷавҳар ба ҷои сабзаи зи саҳрои оина

جوهر به جای سبزه ز صحرای آینه

Мавқуфи ҷилваи гули шабнам баҳор туаст

موقوف جلوهٔ ‌گل شبنم بهار توست

Ҷӯши гуҳари зи муваҷҷаҳи дарёии оина

جوش‌ گهر ز موجهٔ دریای آینه

Аз шарми онкӣ об нашуд аз назораи ?ут

از شرم آنکه آب نشد از نظاره‌ات

Гирдоб хиҷлатаст саропои оина

گرداب خجلت است سراپای آینه

Шуд умри сарфи ҷилваи парастӣ , вале чаҳ суд

شد عمر صرف جلوه‌پرستی‌، ولی چه سود

Нагирифт бенавои дили мо ҷои оина

نگرفت بینوا دل ما جای آینه

Ҷузи ҳайрат ончӣ ҳаст матоъ кудурат аст

جز حیرت آنچه هست متاع‌ کدورت است

Дар ишқи баъд аз ин ману савдои оина

در عشق بعد از این من و سودای آینه

Бо хуии зишти суҳбат равшандилон махоҳ

با خوی زشت صحبت روشندلان مخواه

Зангӣ хаҷал шавад ба тамошои оина

زنگی خجل شود به تماشای آینه

Ҳасан ва ҳазор нусхаи найранг дар бағал

حسن و هزار نسخهٔ نیرنگ در بغل

Моу дилӣ ва як варақи иншои оина

ما و دلی و یک ورق انشای آینه

Рӯзӣ ки дод арзи назокати миёни ёр

روزی‌ که داد عرض نزاکت میان یار

Афтод мӯ ба дидаи бинои оина

افتاد مو به دیدهٔ بینای آینه

Чандон ки чашм боз кунӣ ҷилва ме диҳад

چندان که چشم باز کنی جلوه می‌دهد

Исмии сети шшҷҳти зи мсмои оина

اسمی‌ست ششجهت ز مسمای آینه

Бедил ба ҳар дилӣ ндиҳанд орзӯии доғ

بیدل به هر دلی ندهند آرزوی داغ

Искандараст боби таманнои оина

اسکندر است باب تمنای آینه