Халқии сети маҳви худ ба тамошои оина

خلقی‌ست محو خود به تماشای آینه

Ман низ доғам аз яди Байзои оина

من نیز داغم از ید بیضای آینه

Бечораи дил чаҳ хӯн ки з ҳастӣ наме хӯрд

بیچاره دل چه خون‌ که ز هستی نمی‌خورد

Тангаст аз нафаси ҳамаи ҷо , ҷои оина

تنگ است از نفس همه‌جا، جای آینه

Дар олимӣ ки ҳасани зи тимсол нанг дошт

در عالمی‌ که حسن ز تمثال ننگ داشت

Мо дил гудохтем ба савдои оина

ما دل‌ گداختیم به سودای آینه

Токии дил аз фузулии ҳирсат ?илам кашад

تاکی دل از فضولی حرصت الم‌ کشد

Зангор нестӣ макун аизои оина

زنگار نیستی مکن ایذای آینه

Онҷо ки дили трбкдаҳи арзи нозҳост

آنجا که دل طربکدهٔ عرض نازهاست

Хубон чаро кунанд таманнои оина

خوبان چرا کنند تمنای آینه

Дил дар ҳузури софии худ нашъа расост

دل در حضور صافی خود نشئهٔ رساست

Ҳайрат басаст бодаи минои оина

حیرت بس است بادهٔ مینای آینه

Офоқи шӯри зоҳиру мазҳар гирифта аст

آفاق شور ظاهر و مظهر گرفته است

Кӯи ҳайратӣ ки гарм кунад ҷои оина

کو حیرتی ‌که ‌گرم‌ کند جای آینه

Онҷо ки сайқали оина дор тағофуласт

آنجا که صیقل آینه‌دار تغافلست

Пайдост тираи рӯзии аҷзои оина

پیداست تیره‌روزی اجزای آینه

Умрии сет аз умеди дилии нақш баста ем

عمری‌ست از امید دلی نقش بسته‌ایم

Гар ҳасан кам нигоҳ фитад вои оина

گر حسن‌ کم نگاه فتد وای آینه

Улфати суроғи ҷилва ба ҷое наме расад

الفت سراغ جلوه به جایی نمی‌رسد

Ҳайрат давидааст ба паҳнои оина

حیرت دویده است به پهنای آینه

Аз маҳви ҷилваи тоқати рафтор барда анд

از محو جلوه طاقت رفتار برده‌اند

Дастӣ ба сари гирифтаи кафи пои оина

دستی به سر گرفته‌ کف پای آینه

Бедил шавем то накушуд домани ҳавас

بیدل شویم تا نکشد دامن هوس

Худбине ки ҳаст дар ?имаии ина

خودبینیی که هست در ایمای اینه