Ин чаҳ товусӣ нозаст ки андӯхтае ?

این ‌چه طاووسی نازست که اندوخته‌ای‌؟

Пой то сари ҳамаи чашмӣ ва ба худ дӯхта Эй

پای تا سر همه چشمی و به خود دوخته‌ای

Барқи найранг ба ин ҷилва қиёмат дорад

برق نیرنگ به این جلوه قیامت دارد

Шуъла дар парда сангасту ҷаҳони сӯхта Эй

شعله در پردهٔ سنگ است و جهان سوخته‌ای

Равнақи чори сӯии даҳри з колоӣ диласт

رونق چار سوی دهر ز کالای دلست

Кӯи дуконӣ ки ту ин оина нафурӯхта Эй

کو دکانی ‌که تو این آینه نفروخته‌ای

Суфу атлас ба назари тор таҳайюр дорад

صوف و اطلس به نظر تار تحیر دارد

Пунбае чанд ки бар далқи гадои дӯхта Эй

پنبه‌ای چند که بر دلق گدا دوخته‌ای

Фитрат обаст зи изҳори камолӣ ки турост

فطرت آب است ز اظهار کمالی‌ که تراست

Санъати шишаи гарон арақ омӯхта Эй

صنعت شیشه‌گران عرق آموخته‌ای

Оташи мунфаили рӯз замингир ҳаёст

آتش منفعل روز زمینگیر حیاست

Лола гул кард чароғӣ ки ту афрӯхта Эй

لاله گل کرد چراغی ‌که تو افروخته‌ای

Бедили андешаи тавру шаҷари эмин чанд

بیدل اندیشهٔ طور و شجر ایمن چند

Оташӣ нест дарин ҷои ту нафаси сӯхта Эй

آتشی نیست درین جا تو نفس سوخته‌ای