Ба ғубори олами ҷустуҷӯи з чаҳ ёс хаста нишаста Эй

به غبار عالم جستجو ز چه یاس خسته نشسته‌ای

Ки ба пеши пои ту икдласт ва ҳазор шишаи шикаста Эй

که به پیش پای تو یکدل است و هزار شیشه شکسته‌ای

Набарӣ зи хаёли касон ҳасад накунӣ тахайюли зулму код

نبری ز خیال کسان حسد نکنی تخیل ظلم و کد

Ки зи дастҳои дуои бад ба камӣни теғи ду даста Эй

که ز دست‌های دعای بد به‌کمین تیغ دو دسته‌ای

Сару барги ъушрати сад чаман ба ҳузур ғунча наме расад

سر و برگ عشرت صد چمن به حضور غنچه نمی‌رسد

Ту баҳори равнақи хулди шӯи зи ҳамон дилӣ ки нахаста Эй

تو بهار رونق خلد شو ز همان دلی‌که نخسته‌ای

Ба ҳузури боргаҳи адаб ситамаст дам задан аз талаб

به حضور بارگه ادب ستم است دم زدن از طلب

Таку тозгрд нафас мабар ба дарӣ ки оинаи баста Эй

تک و تازگرد نفس مبر به دری‌که آینه بسته‌ای

Згли таъаллуқи ин чаман ба куҷост лолаи гӯши ман

زگل تعلق این چمن به‌کجاست لالهٔ‌گوش من

Чу саҳар ба дому қафаси матни нафасӣ ва аз ҳамаи руста Эй

چو سحر به دام و قفس متن نفسی و از همه رسته‌ای

зи фузулии ҳаваси бақо шудае ба ибратии ошно

ز فضولی هوس بقا شده‌ای به عبرتی آشنا

Мижа гар расад ба хами ҳаё чу хаёли зи оинаи ҷуста Эй

مژه‌گر رسد به خم حیا چو خیال ز آینه جسته‌ای

На қавӣаст маҷмаъи тоқатат на ҳавоси робитаи ҷуръатат

نه قوی است مجمع طاقتت نه حواس رابطه جرأتت

Ба кафи ту ваҳми азин чамани гули чидаи дорӣу даста Эй

به کف تو وهم ازین چمن گل چیده داری و دسته‌ای

Нафас аз кашокаши мадҳу зм чиқадр براردат аз адам

نفس از کشاکش مدح و ذم چقدر برآردت از عدم

Ба таъаммул аз чаҳ гиреҳи хурӣ ки чу риштаи бигусаста Эй

به تأمل از چه گره خوری که چو رشتهٔ بگسسته‌ای

Чаҳ балост бедил бехабар ки ба нола ҳарза шудӣ смр

چه بلاست بیدل بی‌خبر که به ناله هرزه شدی سمر

Ҳамаи рости дарди шикаст ва ту ки ба бедилӣ чаҳ шикаста Эй

همه راست درد شکست و تو که به بیدلی چه شکسته‌ای