Давр аз бисоти васл ту моиему дида Эй
دور از بساط وصل تو ماییم و دیدهای
Чун шамъи куштаи доғи нигоҳи рамида Эй
چون شمع کشته داغ نگاه رمیدهای
Шуд нави баҳор ва мо нФшондими гирди бол
شد نو بهار و ما نفشاندیم گرد بال
Дар сояи гулӣ ба насими вазида Эй
در سایهٔ گلی به نسیم وزیدهای
Мо ҳасрати интихоби сбоиим аз муҳӣт
ما حسرت انتخاب صباییم از محیط
Кунҷи дилӣ ва як нафас орамида Эй
کنج دلی و یک نفس آرمیدهای
Дар ҳайратам ба роҳати манзил чисон расад
در حیرتم به راحت منزل چسان رسد
Роҳӣ ба чашми обилаи пои надида Эй
راهی به چشم آبلهٔ پا ندیدهای
Маҳмили кашони аҷзи расо қатъ карда анд
محمل کشان عجز رسا قطع کردهاند
Сад дашти вараи умед , ба пои бурӣда Эй
صد دشت وره امید، به پای بریدهای
Ашками ниёзи маҳфили ноз ту ме кашад
اشکم نیاز محفل ناز تو میکشد
Ойӣнаи дорӣ аз дили ҳасрати чакида Эй
آیینه داری از دل حسرت چکیدهای
Охир ба поси рози вафо теғҳо кашид
آخر به پاس راز وفا تیغها کشید
Чун субҳ бар серум нафас нокашида Эй
چون صبح بر سرم نفس ناکشیدهای
Дорам дилӣ ба сад тапиши оҳангии ҷунун
دارم دلی به صد تپش آهنگی جنون
Як ашки вор то ба чакидани расида Эй
یک اشک وار تا به چکیدن رسیدهای
Май боядам зи хиҷлати аъмоли зистан
میبایدم ز خجلت اعمال زیستن
Навмедтар зи зангии ойӣнаи дида Эй
نومیدتر ز زنگی آیینه دیدهای
Бедили з киштзор таманност ҳосилам
بیدل ز کشتزار تمناست حاصلم
Тухми дилӣ ба саъй шикастани дамида Эй
تخم دلی به سعی شکستن دمیدهای