Моием ва гирд ҳастӣ ҳурмони дамида Эй

ماییم و گرد هستی حرمان دمیده‌ای

Чун субҳи ошиёна ранг парида Эй

چون صبح آشیانهٔ رنگ پریده‌ای

Дар домани хаёл ту дорад ғубори мо

در دامن خیال تو دارد غبار ما

Бедасту пое ба сурайёи расида Эй

بی‌دست و پایی به ثریا رسیده‌ای

Бар гиряам назар кун ва аз ҳасратам мапурс

بر گریه‌ام نظر کن و از حسرتم مپرس

Арзи гудоз сад нигаҳаст оби дида Эй

عرض گداز صد نگهست آب دیده‌ای

Ғофил мабод васли зи фарёди интизор

غافل مباد وصل ز فریاد انتظار

Чашмӣ гушӯдаем ба ҳарф шунида Эй

چشمی گشوده‌ایم به حرف شنیده‌ای

Ибрати зи анҷуму фалакам арза ме диҳад

عبرت ز انجم و فلکم عرضه می‌دهد

Ҷӯшӣ ба калаки пайкари афъии гузида Эй

جوشی به کلک پیکر افعی‌ گزیده‌ای

Осӯдагии суроғи раҳ офият надошт

آسودگی سراغ ره عافیت نداشت

Дастӣ задам чу ранг ба домони чида Эй

دستی زدم چو رنگ به دامان چیده‌ای

Дорад муҳаббат аз дил бе муддаои ман

دارد محبت از دل بی مدعای من

Навмеде ба хӯни ду олами тапида Эй

نومیدیی به خون دو عالم تپیده‌ای

Имрӯз бе ту реги биёбони ҳасрати сет

امروز بی تو ریگ بیابان حسرت‌ست

Ашкам ки дошт буи дил орамида Эй

اشکم‌ که داشت بوی دل آرمیده‌ای

Бозо ки дорам аз нигаҳи вопасин ҳануз

بازآ که دارم از نگه واپسین هنوز

Таҳи ҷуръае ба шиша ранг парида Эй

ته جرعه‌ای به شیشهٔ رنگ پریده‌ای

Ҳар чанд хоки ман чу саҳари бод барда аст

هر چند خاک من چو سحر باد برده است

Дорам ҳануз ранги гиребони дарида Эй

دارم هنوز رنگ گریبان دریده‌ای

Бедили ҳузури хотами малики ҷамат бас аст

بیدل حضور خاتم ملک جمت بس است

Пешонии шикастау дӯши хамида Эй

پیشانی شکسته و دوش خمیده‌ای