Бар авҷ бениёзӣ агар ворсидаҳ Эй

بر اوج بی‌نیازی اگر وارسیده‌ای

То сар ба пушт по нарасад норасида Эй

تا سر به پشت پا نرسد نارسیده‌ای

эй нардбони тарози хумсатони эътибор

ای نردبان طراز خمستان اعتبار

Чун нашъа то димоғ ба сад ҷои расида Эй

چون نشئه تا دماغ به صد جا رسیده‌ای

Ин мо ва ман тарона ҳар норасида нест

این ما و من ترانهٔ هر نارسیده نیست

Ҳарфати зи мнзлист ки гуё расида Эй

حرفت ز منزلیست که گویا رسیده‌ای

Кӯи манзил ва чаҳ ҷодаи хаёлӣ дигар бабанд

کو منزل و چه جاده خیالی دگر ببند

эй миваи расида ба худ ворсидаҳ Эй

ای میوهٔ رسیده به خود وارسیده‌ای

Фаҳмиданӣ сет нашав намой таназзулат

فهمیدنی‌ست نشو نمای تنزلت

Яъне чу мӯии сар ба таҳи пои расида Эй

یعنی چو موی سر به ته پا رسیده‌ای

Вомонднӣ шуд обилаи пои ҳимматат

واماندنی شد آبلهٔ پای همتت

Пиндоштӣ ба авҷи сурайёи расида Эй

پنداشتی به اوج ثریا رسیده‌ای

Дар илми мутлақи ин ҳама чун ва чаро набӯд

در علم مطلق این همه چون و چرا نبود

эй маънии яқин ба чаҳ иншои расида Эй

ای معنی یقین به چه انشا رسیده‌ای

Доғем азин фусун ки дарин ҳайрати анҷуман

داغیم ازین فسون که درین حیرت انجمن

Бо мо расидае ту ва танҳо расида Эй

با ما رسیده‌ای تو و تنها رسیده‌ای

Халқӣ ба ҷилваи ту тамошое худ аст

خلقی به جلوهٔ تو تماشایی خود است

Гуё зи сайри оинаи мо расида Эй

گویا ز سیر آینهٔ ما رسیده ای

Фикри шикасти тавба мо нест он қадр

فکر شکست توبهٔ ما نیست آنقدر

Минои ту ҳам зи олами хорои расида Эй

مینا تو هم ز عالم خارا رسیده‌ای

Ҳарҷо рисии ҳамин амалат ҳосиласту бас

هرجا رسی همین عملت حاصلست و بس

Имрӯз фарз кун ки ба фардои расида Эй

امروز فرض کن که به فردا رسیده‌ای

эй корвони воҳимаи ғурбату ватан

ای کاروان واهمهٔ غربت و وطن

Зон кишварат ки ронад ки ӣнҷои расида Эй

زان کشورت که راند که اینجا رسیده‌ای

Бедили зи паҳлавӣ чаҳ камоласт даъвӣат

بیدل ز پهلوی چه کمالست دعویت

Мзмўнкӣ ба хотири анқои расида Эй

مضمونکی به خاطر عنقا رسیده‌ای