Дод аҷзи мо надиҳади саъии ҳеҷ машғала Эй
داد عجز ما ندهد سعی هیچ مشغلهای
Дастранҷ кас нашавад музди пои обила Эй
دسترنج کس نشود مزد پای آبلهای
Шаби хаёли он нигаҳам гуфт нуктаҳо ки кунун
شب خیال آن نگهم گفت نکتهها که کنون
СдФғон адо накунад шукри серумаи сои калла Эй
صدفغان ادا نکند شکر سرمهسا کله ای
Ғӯта дар муҳӣт занад то ҳубоб бода кашад
غوطه در محیط زند تا حباب باده کشد
Дар шикасти соғари дил хуфтааст ҳавсила Эй
در شکست ساغر دل خفته است حوصلهای
Маҳмили сабот қадам дорад обу донаи баҳам
محمل ثبات قدم دارد آب و دانه بهم
Шамъ то адам накунад фикри зоду роҳила Эй
شمع تا عدم نکند فکر زاد و راحلهای
Нест зи инқилоби нафаси офияти мусаллами кас
نیست ز انقلاب نفس عافیت مسلم کس
Дар замини ибрати мо реша кард зилзила Эй
در زمین عبرت ما ریشهکرد زلزلهای
Нест имтидод нафас бигузар аз тааммулу бас
نیست امتداد نفس بگذر از تامل و بس
Бар вуҷӯди мо зи адам хат кашид фосила Эй
بر وجود ما ز عدم خط کشید فاصلهای
Чархи теғи зани бФсони хоки боркрдаҳи даҳон
چرخ تیغ زن بفسان خاک بارکرده دهان
Ҳар тараф назар фиканӣ фитна зост ҳомилаи а ӣ
هر طرف نظر فکنی فتنه زاست حاملهای
Ноқа бе садои ҷараси неи суроғи пеш ва на пас
ناقه بیصدای جرس نی سراغ پیش و نه پس
намеравад ба дӯши нафаси боди бардаи қофила Эй
میرود بهدوش نفس باد برده قافلهای
Бедили ин каломи матини пеш кас мазан ба замин
بیدل این کلام متین پیش کس مزن به زمین
Дорад он лаби шаккарини гавҳари офарини сала Эй
دارد آن لب شکرینگوهر آفرین صلهای