Ёди боди он каз табассуми файз омӣ доштӣ
یاد باد آن کز تبسم فیض عامی داشتی
Дар хитоби ғайри ҳам бо ман паёмӣ доштӣ
در خطاب غیر هم با من پیامی داشتی
Ёди боди он сози шафқатҳо ки бе номӯси ғайр
یاد باد آن ساز شَفْقَتها که بی ناموس غیر
Дар бисоти тираи рӯзони айш шомӣ доштӣ
در بساط تیره روزان عیش شامی داشتی
Ёди бод эй ҳасрат биниҳода по аз дили бурун
یاد باد ای حسرت بنهاده پا از دل برون
Чун нигаҳ дар чашми ҳайрони ҳам мақомӣ доштӣ
چون نگه در چشم حیران هم مقامی داشتی
Гоҳ-гоҳе бо вуҷӯд бе нёзиҳои ноз
گاهگاهی با وجود بینیازیهای ناز
Хидматӣ иршод мекардӣ ғуломӣ доштӣ
خدمتی ارشاد میکردی غلامی داشتی
Омад омад хоки муштоқон ба гардун май расонад
آمد آمد خاک مشتاقان بهگردون میرساند
Як дўгоми онсӯии тамкини турфа комӣ доштӣ
یک دوگام آنسوی تمکین طُرفهکامی داشتی
Кардӣ аз аҳли вафои якбораи қатъи илтифот
کردی از اهل وفا یکباره قطع التفات
Дар тағофули сахти теғ бенёмӣ доштӣ
در تغافل سخت تیغ بینیامی داشتی
ӣнқадари хилвати парасти кунҷи абрӯят ки кард
اینقدر خلوت پرست کنج ابرویت که کرد
Чун нигоҳ бениёзон сайр наме доштӣ
چون نگاه بینیازان سیر بامی داشتی
Мо ҳамон хокем акнӯн инфеъол аз мо чаро
ما همان خاکیم اکنون انفعال از ما چرا
Пеш аз ин ҳам бо ҳамаи тамкин , хиромӣ доштӣ
پیش از این هم با همه تمکین، خرامی داشتی
Сӯхти дил дар интизори гирди сари гардиданӣ
سوخت دل در انتظار گرد سر گردیدنی
Охир Эй бидамаст гоҳе давр ҷомӣ доштӣ
آخر ای بدمست گاهی دور جامی داشتی
Теғи ҳам бар бедили мо мади эҳсон буду бас
تیغ هم بر بیدل ما مَدّ احسان بود و بس
Гар ба ҳукми ноз , майл интиқомӣ доштӣ
گر به حکم ناز، میل انتقامی داشتی