Чаҳ дорам дар нафаси ҷузи шӯри умри рафта аз ёдӣ
چه دارم در نفس جز شور عمر رفته از یادی
Ғубориро фароҳам кардаам дар домани бодӣ
غباری را فراهم کردهام در دامن بادی
Ба хок афтодаам аммо ғурури шуълаи хуён ро
به خاک افتادهام اما غرور شعله خویان را
Кафии хокистарам аз орамидан медиҳад ёдӣ
کفی خاکسترم از آرمیدن میدهد یادی
Мабош эй муждаи васл аз алоҷ гиряам ғофил
مباش ای مژدهٔ وصل از علاج گریهام غافل
Ҳануз ин шуълаи хуи девона май арзад ба иршодӣ
هنوز این شعله خو دیوانه می ارزد به ارشادی
Зкўаҳу дашти ишқи огаҳ неам лек ӣнқадар донам
زکوه و دشت عشق آگه نیام لیک اینقدر دانم
Ки хокӣ хӯрд маҷнӯнӣ ва кӯҳӣ кунад Фарҳодӣ
که خاکی خورد مجنونی و کوهی کند فرهادی
Тараби рахти шукуфтан бастааст аз гулшани имкон
طرب رخت شکفتن بسته است از گلشن امکان
Магари захмии биболад то ба арз ояд дили шодӣ
مگر زخمی ببالد تا به عرض آید دل شادی
Ҳаваси доми хаёлӣ чанд дар гирд нафас дорад
هوس دام خیالی چند در گرد نفس دارد
Дарин саҳро ҳама сайдем ва пайдо нест сайёдӣ
درین صحرا همه صیدیم و پیدا نیست صیادی
Ту ҳар рангӣ ки хоҳии ҳайрати дили нақш май бандад
تو هر رنگی که خواهی حیرت دل نقش میبندد
Надорад коргоҳи вазъ чун ойӣнаи беҳзодӣ
ندارد کارگاه وضع چون آیینه بهزادی
Набошадгар ҳузури ҷилваи болои блндонт
نباشد گر حضور جلوهٔ بالا بلندانت
Ба ранги сояи вокши соъатӣ дар пои шамшодӣ
به رنگ سایه واکش ساعتی در پای شمشادی
Ба ёди ҷилва ӯ ҳайрати моро ғанимати дон
به یاد جلوهٔ او حیرت ما را غنیمت دان
Сафои шишаи ҳам нқшист аз боли призодӣ
صفای شیشه هم نقشیست از بال پریزادی
Хато аз ҳарки сар зад чун ҷабин , ман дар арақ рафтам
خطا از هرکه سر زد چون جبین، من در عرق رفتم
Надорад олами номӯс чун ман хиҷлати ободӣ
ندارد عالم ناموس چون من خجلت آبادی
Таваҳҳум чун шамъи маҳмили каш ба сомони ҷигар хӯрдан
توهم چون شمع محملکش به سامان جگر خوردن
Дарин раҳ ҳар касе аз паҳлавӣ худ мекашад зодӣ
درین ره هر کسی از پهلوی خود میکشد زادی
намедонам чаҳ гум кардам дарин саҳрои ман бедил
نمیدانم چه گم کردم درین صحرا من بیدل
Дилӣ мегӯям ва дорам ба чандини навҳаи фарёдӣ
دلی میگویم و دارم به چندین نوحه فریادی