Киам ман шахси навмидии сириштии ибрати эҷодӣ

که‌ام من شخص نومیدی سرشتی‌ عبرت ایجادی

Ба саҳрои гирди маҷнӯнӣ ба кӯҳи овози Фарҳодӣ

به صحرا گرد مجنونی به ‌کوه آواز فرهادی

Ба сар дорам ҳавои тарки шухии фитнаи бунёдӣ

به سر دارم هوای ترک شوخی فتنه بنیادی

Ки теғаш шох гулрезасту тираши сарви озодӣ

که تیغش شاخ‌ گلریزست و تیرش سرو آزادی

Замингири суҷуди ҳайратам эй чрҳ напасандӣ

زمینگیر سجود حیرتم ای چرخ نپسندی

Ки гирад баъди мурдани ҳам ғуборами домани бодӣ

که گیرد بعد مردن هم غبارم دامن بادی

Дили сайд об шуд дар ҳасрати шавқи гирифторӣ

دل صید آب شد در حسرت شوق ‌گرفتاری

Расад ёрб ба гӯши ҳалқаи доми ту фарёдӣ

رسد یارب به‌ گوش حلقهٔ دام تو فریادی

Ҳарифон , ҷоми афсуни тағофул чанд паймудан

حریفان‌، جام افسون تغافل چند پیمودن

Баҳораст аз фаромӯшони ранги рафтаи ҳам ёдӣ

بهار است از فراموشان رنگ رفته هم یادی

Гирифторӣ бақадр ранг бар мо дом ме чӣанд

گرفتاری بقدر رنگ بر ما دام می‌چیند

Надорад ғайри нақши болу пари товуси сайёдӣ

ندارد غیر نقش بال و پر طاووس صیادی

Ба сад дом орамидам доман аз чандини қафаси чидам

به صد دام آرمیدم دامن از چندین قفس چیدم

Надидам ҷуз ба боли нестии парвози озодӣ

ندیدم جز به بال نیستی پرواز آزادی

Димоғи шуъла аз хору хас афсурда ме болад

دماغ شعله از خار و خس افسرده می‌بالد

Ғурури саракашонро безаъифон нест имдодӣ

غرور سرکشان را بی‌ضعیفان نیست امدادی

Ба як тарзи тағофул ҳар ду оламро мҳрФи зан

به یک طرز تغافل هر دو عالم را محرف زن

Надорад қатъи улфати эҳтиёҷи теғи ҷаллодӣ

ندارد قطع الفت احتیاج تیغ جلادی

Баннои эътибори мо ба ҳарфӣ мехӯрд бар ҳам

بنای اعتبار ما به حرفی می‌خورد بر هم

Ба чандин ранг мегардад баҳор аз силии бодӣ

به‌ چندین رنگ می‌گردد بهار از سیلی بادی

зи саъй ҷон кунӣҳоем мабош Эй ҳамнишин ғофил

ز سعی جان‌کنیهایم مباش ای همنشین غافل

Ки аз ҳар нолаи ман тешаи дуздидаи сети Фарҳодӣ

که از هر نالهٔ من تیشه دزدیده‌ست فرهادی

Ҷудо зон базм натавон кард манъ нолаам бедил

جدا زان بزم نتوان کرد منع ناله‌ام بیدل

Чу мавҷ уфтад ба соҳил мекунад ночори фарёдӣ

چو موج افتد به ساحل می‌کند ناچار فریادی