Ғуборам мекашад маҳмил ба дӯши нолаи дардӣ

غبارم می‌کشد محمل به دوش نالهٔ دردی

Ки аз ваҳшат нагирад домани андешааш гардӣ

که از وحشت نگیرد دامن اندیشه‌اش گردی

Ба тӯфони тамошоӣ ки аз худ рафтаам ёрб ?

به توفان تماشای ‌که از خود رفته‌ام یارب‌؟

Ки гирдам медиҳад ёд аз нигоҳи ҷилваи прўрдӣ

که‌گردم می‌دهد یاد از نگاه جلوه پروردی

Хирадро дар мақоми ҳуши таслим ҷунун кардам

خرد را در مقام هوش تسلیم جنون‌ کردم

Ба ҳоли хубаши ҳам боз омадан дорад раҳи мардӣ

به حال خوبش هم باز آمدن دارد ره مردی

Тамошои саводи офияти бардаи сет аз хешам

تماشای سواد عافیت برده‌ست از خویشم

Магари мижгони баҳами ордксӣ то ман кунам гардӣ

مگر مژگان بهم آردکسی تا من کنم‌ گردی

Дарин ғифлати саро аз ёси барадами файзи огоҳӣ

درین غفلت‌سرا از یاس بردم فیض آگاهی

Гулоб ифшоанд ҳамчун субҳ бар рӯем дами сардӣ

گلاب افشاند همچون صبح بر رویم دم سردی

Ҷараси оташи занами дӯд сапандӣ пурфишон созам

جرس آتش زنم دود سپندی پرفشان سازم

Ба дӯшам то ба кӣ маҳмил кашад фарёди бидрдӣ

به دوشم تا به‌کی محمل‌کشد فریاد بیدردی

Чисон бо сафҳа афлок созад нақши озодам

چسان با صفحهٔ افلاک سازد نقش آزادم

Ғуборами доман мижгон нагирад чун нигаҳи фардӣ

غبارم دامن مژگان نگیرد چون نگه فردی

Шабистони ҷасади пос аз дил бедор ме хоҳад

شبستان جسد پاس از دل بیدار می‌خواهد

Ҷаҳонӣ хуфтааст ӣнҷо ва пайдо нест шабгардӣ

جهانی خفته‌ است اینجا و پیدا نیست شبگردی

Биҷустем охир аз қайди тилисми норасоӣҳо

بجستیم آخر از قید طلسم نارساییها

Шикасти боли қудрати гашт бар мо чнҳи мардӣ

شکست بال قدرت‌گشت بر ما چنح ‌مردی

зи бас чун шамъи бедил бо шикасти ранги дрҷўшм

ز بس چون شمع بیدل با شکست ‌رنگ درجوشم

з ҳар узвам тавон кард интихоби чеҳраи зардӣ

ز هر عضوم توان‌کرد انتخاب چهرهٔ زردی