Азин маҳфил чаҳ имконаст берун рафтани мино

ازین محفل چه امکان است بیرون رفتن مینا

Ки полғзи ду олам дорад имшаби домани мино

که پالغز دو عالم دارد امشب دامن مینا

Нафаси сармояи ъҷзост аз ҳастӣ машав ғофил

نفس سرمایهٔ عجزاست از هستی مشو غافل

Ки то саҳбост натавон баради хами азгрдни мино

که تا صهباست نتوان برد خم ازگردن مینا

Саломат бехабар дорад зи файзи олами обам

سلامت بی‌خبر دارد ز فیض عالم آبم

Ҳубоб ман надорад сарфа дар нишастани мино

حباب من ندارد صرفه در نشکستن مینا

Битоб эй офтоби айши махмурон ки дар роҳат

بتاب ای آفتاب عیش مخموران‌که در راهت

СФидозпнбаҳ шуд чун субҳи чашми равшани мино

سفیدازپنبه شد چون صبح چشم روشن مینا

Агар менест эй мутриби ту азоФсонаҳи дардӣ

اگر می نیست ای مطرب‌تو ازافسانهٔ دردی

Дили сангини мо хунин ба тарафи домани мино

دل سنگین ما خونین به طرف دامن مینا

Ҳубоби бода бо соғари нафас дуздида мегуяд :

حباب باده با ساغر نفس دزدیده می‌گوید:

Ки аз чашм ту дорад нргсстони гулшани мино

که از چشم تو دارد نرگسستان‌گلشن مینا

Мадад аз ҳеҷ кас дар мавсим перӣ наме хоҳам

مدد از هیچ‌کس در موسم پیری نمی‌خواهم

Ки бас бошад марои баркафи Асои гардани мино

که بس باشد مرا برکف عصای‌گردن مینا

Таҳайюр дар сафои имтиёзи бода май лғзд

تحیر در صفای امتیاز باده می‌لغزد

Парии гӯйӣ арақ карда сет дар пероҳани мино

پری‌گویی عرق‌کرده‌ست در پیراهن مینا

Дилии омодаи чандини ҳаваси дорӣ баҳам башикан

دلی آمادة چندین هوس داری بهم بشکن

Мабодои фитна зоӣҳо кунад обистани мино

مبادا فتنه‌زاییها کند آبستن مینا

Агар ҷӯш бақо набӯд фанои ҳам нашъа Эй дорад

اگر جوش بقا نبود فنا هم نشئه‌ای دارد

Ки аз қлқли мадон оҳанг башикан башикан мино

که از قلقل مدان آهنگ بشکن‌بشکن مینا

Умеди сархушӣ дар маҳфил имкон наме бошад

امید سرخوشی در محفل امکان نمی‌باشد

Магар аз худ тиҳӣ гаштан шавад пуркардани мино

مگر از خود تهی‌گشتن شود پرکردن مینا

Агар бедили зи аҳли машрабии таслим сомон кун

اگر بیدل ز اهل مشربی تسلیم سامان‌کن

Раг гардан надорад нисбатии богардани мино

رگ‌گردن ندارد نسبتی باگردن مینا

Хониш
ғзл шморҳ 268 — ъндлӣб