Биёи хуршеди маъниро бибин азрўзни мино

بیا خورشید معنی را ببین ازروزن مینا

Ки ёди субҳ содиқ медиҳад хандидани мино

که یاد صبح صادق می‌دهد خندیدن مینا

зи зуҳди хушк зоҳид нест бокӣ сайри мисатон ро

ز زهد خشک زاهد نیست باکی سیر مستان را

Ки эмин аз хазон бошад бҳорглшни мино

که ایمن از خزان باشد بهارگلشن مینا

Зиноам май , забонами масту бихўд дар даҳон уфтад

زنام می‌، زبانم مست و بیخود در دهان افتد

Нигоҳами ранг май пидокнд аз дидани мино

نگاهم رنگ می پیداکند از دیدن مینا

Масеҳи вақти агркси бодаро хонд аҷаб набӯд

مسیح وقت اگرکس باده را خواند عجب نبود

Ки ҳрдми бодаи ҷон тоза бахшад дар тани мино

که هردم باده جان تازه بخشد در تن مینا

Саломати як қалам дар мркзснги сет агар доне

سلامت یک‌قلم در مرکزسنگ‌ست اگر دانی

Шикасти яъс май печад ба худ болидани мино

شکست یأس می‌پیچد به خود بالیدن مینا

Видоъи маънии ?ут аз лаби гшўднҳост эй ғофил

وداع معنی‌ات از لب‌گشودنهاست ای غافل

Парӣ гардад парешони охир аз хандидани мино

پری‌گردد پریشان آخر از خندیدن مینا

Сиришти моу миногўиии азик хок шуд бедил

سرشت‌ما و میناگویی ازیک خاک شد بیدل

Ки моро дил ба тан механдад аз хандидани мино

که ما را دل به تن می‌خندد از خندیدن مینا

Хониш
ғзл шморҳ 269 — ъндлӣб