Дарин маҳфил ки пайдо нест ранги ҳасани мақсӯдӣ

درین محفل‌که پیدا نیست رنگ حسن مقصودی

Чароғ ҳасрат олуд нигоҳам мекунад дӯдӣ

چراغ حسرت آلود نگاهم می‌کند دودی

Чу он шамъӣ ки аз фонӯси тобади партави оҳаш

چو آن شمعی که از فانوس تابد پرتو آهش

Дарун байза ам пайдост боли шуълаи Фрсўдӣ

درون بیضه‌ام پیداست بال شعله فرسودی

Хурӯши бенавоиҳои ман ёрб ки май фаҳмад

خروش بینوایی‌های من یارب که می‌فهمد

Чу мижгонами зи сар то пои забон серума олудӣ

چو مژگانم ز سر تا پا زبان سرمه‌آلودی

Тариқи бандагии нози фузулӣ барнаме дорад

طریق بندگی ناز فضولی برنمی‌دارد

Ту аз вазъ ризо магзар чаҳ мақбулӣ чаҳ мардӯдӣ

تو از وضع رضا مگذر چه مقبولی چه مردودی

Адами ?имаии асрорат , вуҷӯди изҳори осорат

عدم ایمای اسرارت‌، وجود اظهار آثارت

зи найранги ту холӣ нест маъдӯмӣу мавҷӯдӣ

ز نیرنگ تو خالی نیست معدومی و موجودی

Ба як мижгон задани ойӣна бетимсол ме гардад

به یک مژگان زدن آیینه بی‌تمثال می‌گردد

Ба ҳайрати сози ранги худнамое май баради зӯдӣ

به حیرت ساز رنگ خودنمایی می‌برد زودی

Ба теғи обрӯи ганҷи зару гавҳар наме арзад

به تیغ آبرو گنج زر و گوهر نمی‌ارزد

Агар инсоф бошад табъ моил нест биҷўдӣ

اگر انصاف باشد طبع مایل نیست بیجودی

Машав ғофили зи вазъи фақр агар ором май хоҳӣ

مشو غافل ز وضع فقر اگر آرام می‌خواهی

Чу саҳро хоксорӣ нест бе домони мақсӯдӣ

چو صحرا خاکساری نیست بی‌دامان مقصودی

Ба ранги тавқи қамарӣ дар ҳавои сарви мавзунат

به رنگ طوق قمری در هوای سرو موزونت

Кунад хокстрмни нола аз ҳар ҳалқаи дӯдӣ

کند خاکسترمن ناله از هر حلقهٔ دودی

Ба роҳи интизори ҷилвае афкандаам бедил

به راه انتظار جلوه‌ای افکنده‌ام بیدل

Чу шамъ аз чеҳраи заррини худ фарши зар андӯдӣ

چو شمع‌ از چهرهٔ زرین خود فرش زر اندودی