Нафас дар талаби сӯхтӣ дил надидӣ

نفس در طلب سوختی دل ندیدی

Ба Лайлӣ чаҳ додӣ ки маҳмил надидӣ

به لیلی چه دادی‌ که محمل ندیدی

Ба шабгир чун шамъи фарсӯдаи ваҳмат

به شبگیر چون شمع فرسوده وهمت

Ба зери қадам буд манзил надидӣ

به زیر قدم بود منزل ندیدی

Ту эй мавҷи ғофили зи асрори гавҳар

تو ای موج ِ غافل ز اسرار گوهر

Бурун гирд монадӣ ва соҳил надидӣ

برون‌گرد ماندی و ساحل ندیدی

Ба қатъи мурӯри замони тааюн

به قطع مرور زمان تعین

Нафас буд шамшер қотил надидӣ

نفس بود شمشیر قاتل ندیدی

Нашуд монеъи умри қайди таъаллуқ

نشد مانع عمر قید تعلق

Ту рафтори ин пой дар гул надидӣ

تو رفتار این پای در گل ندیدی

Тараб дошт аз қайди парвози растан

طرب داشت از قید پرواز رستن

Ту кайфияти рақс бсмл надидӣ

تو کیفیت رقص بسمل ندیدی

Ҳисоби ту бо кибриё рост ноед

حساب تو با کبریا راست ناید

Заминро ба гардун муқобил надидӣ

زمین را به‌ گردون مقابل ندیدی

Бғир аз так ва тоз гирди хаёлат

بغیر از تک و تاز گرد خیالت

Кас ӣнҷо набӯд ва ту ғофил надидӣ

کس اینجا نبود و تو غافل ندیدی

з асбоб хӯрдӣ фиреби таҷарруд

ز اسباب خوردی فریب تجرد

Тамошои берун маҳфил надидӣ

تماشای بیرون محفل ندیدی

Тамиз ту шуд давр бош ҳақиқат

تمیز تو شد دور باش حقیقت

Ки ҳақ дидӣу ғайр ботил надидӣ

که حق دیدی و غیر باطل ندیدی

Аз ин илму фазлӣ ки ғайрат надорад

از این علم و فضلی‌ که غیرت ندارد

Чаҳ хондигар ашъор бедил надидӣ

چه خواندی گر اشعار بیدل ندیدی