То куҷои он ҷилва дар дил ҳо кашад майдони сиррӣ

تا کجا آن جلوه در دل‌ها کشد میدان سری

Дар фишори шишаи афтодаи сети оғӯши парӣ

در فشار شیشه افتاده‌ست آغوش پری

Ғифлати зотии зи тадбири таъаммул фориғ аст

غفلت ذاتی ز تدبیر تأمل فارغ است

Аз фусуни пунбаи миннат бар намедорад карӣ

از فسون پنبه منت بر نمی‌دارد کری

То адами овораи офот бояд тохтан

تا عدم آوارهٔ آفات باید تاختن

Ҷузи фурӯ рафтан надорад киштии мо лангарӣ

جز فرو رفتن ندارد کشتی ما لنگری

Файзи саҳро дар ғубори хонимон осӯда аст

فیض صحرا در غبار خانمان آسوده است

То ба домани ворасӣ бояд гиребон бар дарӣ

تا به دامن وارسی باید گریبان بر دری

Барги барги беди ин боғи имтиҳонгоҳи хамии сет

برگ برگ بید این باغ امتحانگاه خمی‌ست

Ҳеҷ борӣ нест сангинтар зи бор бе барӣ

هیچ باری نیست سنگینتر ز بار بی‌بری

Бо хирад гуфтам чаҳ бошад инфеъоли одамӣ

با خرد گفتم چه باشد انفعال آدمی

Сӯй дунё дид вагуфт : ишғоли асбоби харӣ

سوی‌دنیا دید وگفت‌: اشغال اسباب خری

Умрҳо шуд май зании бедил дар дайру ҳарам

عمرها شد می‌زنی بیدل در دیر و حرم

Оҳ аз он рӯзӣ ки гўиндт чаҳ заҳмат май барӣ

آه از آن روزی‌ که‌ گویندت چه زحمت می‌بری