Хтопрст мабош эй зи ростии орӣ
خطاپرست مباش ای ز راستی عاری
Кигар сипеҳри шӯй мекашӣ нагу насорӣ
که گر سپهر شوی میکشی نگو نساری
Ҷаҳони зи шухии назораи ту кҳсорст
جهان ز شوخی نظّارهٔ تو کهسارست
Ба чашми баста назар кун баҳори ҳамворӣ
به چشم بسته نظر کن بهار همواری
Қабули офати ҳаркас бақадр ҳавсила аст
قبول آفت هرکس بقدر حوصله است
Ба теғ мекунад ӣнҷои тарафи ҷигари дорӣ
به تیغ میکند اینجا طرف جگر داری
Чу гули дарин чаман аз баҳр ибратат кофӣаст
چو گل درین چمن از بحر عبرتت کافیست
Табассумӣ ки ҳамон чини домани ингорӣ
تبسمی که همان چین دامن انگاری
Ба рангу бӯи дили худ бастаеу зини ғофил
به رنگ و بو دل خود بستهای و زین غافل
Ки ғунчаи сони гули парвоз дар бағали дорӣ
که غنچه سان گل پرواز در بغل داری
Гиреҳи з кор фурӯбаста ту бигушоед
گره ز کار فروبستهٔ تو بگشاید
Агар чу ғунчаи дили шабнамӣ ба дасти оре
اگر چو غنچه دل شبنمی به دست آری
Ғубори домани ин дашти нола андӯд аст
غبار دامن این دشت ناله اندود است
Қадам далер манеҳ то дилии ниФшорӣ
قدم دلیر منه تا دلی نیفشاری
Ба ғайри табъи ту каз саҷдааст миъроҷаш
به غیر طبع تو کز سجدهاست معراجش
Кадоми шуъла ки хокаши бикради ҳамворӣ
کدام شعله که خاکش بکرد همواری
Чунон зи даҳри сбкбор боядат рафтан
چنان ز دهر سبکبار بایدت رفتن
Ки бори нақши қадами ҳам ба хок нагузорӣ
که بار نقش قدم هم به خاک نگذاری
Гувоҳи оқибати кори зулми пеша бас аст
گواه عاقبت کار ظلم پیشه بس است
Ба хӯн нишастан нашутур зи мардуми озорӣ
به خون نشستن نشتر ز مردم آزاری
зи хоби субҳи сар ғунча меравад бар бод
ز خواب صبح سر غنچه میرود بر باد
Мадаи зи даст чу шабнами Аннани бедорӣ
مده ز دست چو شبنم عنان بیداری
Ба мазраъӣ ки дилаши барги хирмани орои сет
به مزرعی که دلش برگ خرمن آراییست
Шикаст май даравии обгина май корӣ
شکست میدروی آبگینه میکاری
Ба дӯши умри кашии бори ин ва он то чанд
به دوش عمر کشی بار این و آن تا چند
Хуши он замон ки зи асбоб даст бурдорӣ
خوش آن زمان که ز اسباب دست برداری
Агар зи ҷода таслим нагузарӣ бедил
اگر ز جادهٔ تسلیم نگذری بیدل
Кунад ба кисвати мавҷати шикасти меъморӣ
کند به کسوت موجت شکست معماری