намебошад дили маъюс бе кайфияти нозӣ

نمی‌باشد دل مایوس بی‌کیفیت نازی

Парии зини базм давраст , эй шикасти шишаи овозӣ

پری زین بزم دور است‌، ای شکست شیشه آوازی

Ба таскини дили битоби мо умрӣ сет ме хандад

به تسکین دل بیتاب ما عمری‌ست می‌خندد

Шарари хуи лъбтӣ дар хонимонҳо оташ андозӣ

شرر خو لعبتی در خانمانها آتش اندازی

Ба ёд нестӣ рафтем аз афсуни худ рое

به یاد نیستی رفتیم از افسون خود رایی

Набӯд ойӣнаи мо ҷузи ғубори шуълаи парвозӣ

نبود آیینهٔ ما جز غبار شعله پروازی

Ту хоҳӣ навбаҳораш хону хоҳии фитнаи маҳшар

تو خواهی نوبهارش خوان و خواهی فتنهٔ محشر

зи мушти хок мо хоҳад дамӣдани шавқи глбозӣ

ز مشت خاک ما خواهد دمیدن شوق گلبازی

Дарин аср аз тамизи модау нар доғ шуд фитрат

درین عصر از تمیز ماده و نر داغ شد فطرت

Ҷаҳон пар мезанад дар сояи боли ғлиўозӣ

جهان پر می‌زند در سایهٔ بال غلیوازی

Харони пари биҳснд аз фаҳм андоз гули андомон

خران پر بیحسند از فهم انداز گل اندامان

Магари зини анҷумани хезади лагади сармояи нозӣ

مگر زین انجمن خیزد لگد سرمایهٔ نازی

Назокат бар хамӯшӣ бастааст ойини ин маҳфил

نزاکت بر خموشی بسته است آیین این محفل

Лаб аз ҳам во макун то нгслонии ришта созӣ

لب از هم وا مکن تا نگسلانی رشتهٔ سازی

Дарин саҳро надонам ошёни ман куҷо бошад

درین صحرا ندانم آشیان من کجا باشد

Ғубор бепару болами ситами Фрсои парвозӣ

غبار بی پر و بالم ستم فرسای پروازی

Ба номӯси муҳаббати пайкарамро кард хокистар

به ناموس محبت پیکرم را کرد خاکستر

Ки дӯдии пари ниФшонд аз чароғи чашми ғаммозӣ

که دودی پر نیفشاند از چراغ چشم غمازی

зи саъии ҳарза чун хуршеди рӯзи худ сияҳ кардам

ز سعی هرزه چون خورشید روز خود سیه کردم

Бар анҷомам магар хандад чароғи гиряи оғозӣ

بر انجامم مگر خندد چراغ گریه آغازی

Шабӣ аз гӯшаи чашми адам ғофил шудам бедил

شبی از گوشهٔ چشم عدم غافل شدم بیدل

Ҳанузам гӯш май молади паёми серумаи овозӣ

هنوزم گوش می‌مالد پیام سرمه آوازی