Илоҳии сахт бебаргам ба сози тоъати андӯзӣ

الهی سخت بی‌برگم به ساز طاعت‌اندوزی

Ҳамин як аллоҳ аллоҳ дорам он ҳамгар ту омӯзӣ

همین یک الله الله دارم آن هم‌گر تو آموزی

зи ташвиши нафас бар хеш май ларзами азин ғофил

ز تشویش نفس بر خویش می‌لرزم ازین غافل

Ки шамъ аз бод равшан мешавад ҳргаҳи ту афрӯзӣ

که شمع از باد روشن می‌شود هرگه تو افروزی

Таҷаддуд аз баҳорати ранг гардондан наме донад

تجدد از بهارت رنگ گرداندن نمی‌داند

Нафас ҳар пар задан бепарда дорад субҳи наврӯзӣ

نفس هر پر زدن بی‌پرده دارد صبح نوروزی

Саранҷоми забони орои ман буд доғи дил

سرانجام زبان آرایی من بود داغ دل

Сияҳ кардам чу шамъи ойӣна аз саъии нафаси сӯзӣ

سیه‌کردم چو شمع آیینه از سعی نفس سوزی

Дарин водӣ ки дил аз оҳи маъюсон Асо гирад

درین وادی‌که دل از آه مأیوسان عصا گیرد

Чу шамъ аз хорҳои пай сипар дорад қлоўзӣ

چو شمع از خارهای پی سپر دارد قلاوزی

з бе сабрии дарин мазраъи ту қонеъи нестӣ варна

ز بی صبری درین مزرع تو قانع نیستی ورنه

Табассум мекашад сӯяти чўгндми маҳмили рӯзӣ

تبسم می‌کشد سویت چوگندم محمل روزی

Қабоҳои ҳунар аз айби ҷӯӣ чок шуд бедил

قباهای هنر از عیب جویی چاک شد بیدل

Чу урёнӣ либосӣ нестгар мижгони баҳами дузӣ

چو عریانی لباسی نیست‌ گر مژگان بهم دوزی