Ки дам занад зи ману модмӣ ки мо ту набошӣ

که دم زند ز من و مادمی‌ که ما تو نباشی

Ба ин ғурур ки моием аз куҷо ту набошӣ

به این غرور که ماییم از کجا تو نباشی

Нафас чу субҳ задан беҳузур меҳр нишоед

نفس چو صبح زدن بی‌حضور مهر نشاید

Чаҳ зиндагӣаст касеро ки ошно ту набошӣ

چه زندگیست ‌کسی را که آشنا تو نباشی

Азал ба ёд ки бошад , абади дил ки харошад

ازل به یاد که باشد، ابد دل‌ که خراشد

Ки буд ва кистгар оғозу интиҳо ту набошӣ

که بود و کیست‌ گر آغاز و انتها تو نباشی

Ганаии мавҷи тлоФигрши бақоӣ муҳӣт аст

غنای موج تلافیگرش بقای محیط است

Накишт ишқ касеро ки хўнбҳо ту набошӣ

نکشت عشق ‌کسی را که خونبها تو نباشی

Муҳӣти ишқ ба гӯшами ҷузи ин хитоб надорад

محیط عشق به‌ گوشم جز این خطاب ندارد

Ки эй ҳубоб чаҳ шуд ҷомаи ?ути фано ту набошӣ

که ای حباب چه شد جامه‌ات فنا تو نباشی

Макаши хиҷолати маҳрӯмӣ аз ғурури тааюн

مکش خجالت محرومی از غرور تعین

Чаҳ ман чаҳ ӯ ҳама бо туаст агар ту бо ту набошӣ

چه من چه او همه‌ با توست اگر تو با تو نباشی

Ҷаҳон параст зи гирди адами суроғии анқо

جهان پر است ز گرد عدم سراغی عنقا

Ту низ бош ба рангӣ ки ҳеҷ ҷо ту набошӣ

تو نیز باش به رنگی ‌که هیچ جا تو نباشی

Тамаъ ба шшҷҳтти бастаи роҳи ҳосили матлаб

طمع به ششجهتت بسته راه حاصل مطلب

Ҷаҳони ҳама дар бозаст агар гадо ту набошӣ

جهان همه در باز است اگر گدا تو نباشی

Бар ин баҳор чу шабнами хуши сети чашми гшўи ?дан

بر این بهار چو شبنم خوش‌ست چشم‌ گشو‌دن

Дамӣ ки ғайри арақи чизе аз ҳаё ту набошӣ

دمی‌که غیر عرق چیزی از حیا تو نباشی

Чунин ки қофилаи ранг бар ҳавост хиромаш

چنین ‌که قافلهٔ رنگ بر هواست خرامش

Ба ранги шамъи нигоҳӣ ки зери по ту набошӣ

به رنگ شمع نگاهی ‌که زیر پا تو نباشی

Ман ва ту бедили моро ба ваҳм чанд фиребад

من و تو بیدل ‌ما را به وهم‌ چند فریبد

Манӣ ҷуз аз ту нзибди туе чаро ту набошӣ

منی جز از تو نزیبد تویی چرا تو نباشی