Чу қоруни таҳи хок агар рафта бошӣ

چو قارون ته خاک اگر رفته باشی

Ба ороиши ганҷу зар рафта бошӣ

به آرایش‌گنج و زر رفته باشی

Чаҳ кораст амли пешаро бо қиёмат

چه‌کارست امل پیشه را با قیامت

Ба ҳар ҷои рисии пештар рафта бошӣ

به هر جا رسی پیشتر رفته‌باشی

Барӣни анҷуман во нигарадед чашмат

براین انجمن وا نگردید چشمت

Яқини шдкаҳи ҷой дигар рафта бошӣ

یقین شدکه جای دگر رفته باشی

Роми фурсати ӣнҷои нафас май шуморад

رم فرصت اینجا نفس می‌شمارد

Чу ъмромдни кӯ , магар рафта бошӣ

چو عمرآمدن‌کو، مگر رفته باشی

Чу шамъат ба пеши истодаи сет рафтан

چو شمعت به‌پیش ایستاده‌ست رفتن

зи по гар нишастӣ ба сар рафта бошӣ

ز پا گر نشستی به سر رفته باشی

Шарорӣаст ойӣна пардоз ҳастӣ

شراری‌است آیینه‌پرداز هستی

Назар то кунӣ аз назар рафта бошӣ

نظر تا کنی از نظر رفته باشی

Ғубор ту хоҳад ҷунун кардани охир

غبار تو خواهد جنون‌ کردن آخر

Дар он раҳ ки бо крўФр рафта бошӣ

در آن ره‌ که با کروفر رفته باشی

Дарини базм токӣ фурӯзад чароғат

دراین بزم تاکی فروزد چراغت

Агар шаб нарафтӣ саҳар рафта бошӣ

اگر شب نرفتی سحر رفته باشی

Ҷаҳон беш ва кам маҷмаъ имтиёз аст

جهان بیش و کم مجمع امتیاز است

Ту пар бетамизӣ ба дар рафта бошӣ

تو پر بی تمیزی به در رفته باشی

Чаҳ иззат чаҳ хории иқомат маҳол аст

چه عزت چه خواری اقامت محال است

Ба ҳар ранги азин раҳгузар рафта бошӣ

به هر رنگ ازین رهگذر رفته باشی

Ҳавои махмалигар ҳамаи офтобӣ

هوا مخملی ‌گر همه آفتابی

Вагар соя эй бесаҳар рафта бошӣ

وگر سایه‌ای بی سحر رفته باشی

Саломат дар ин кӯча вақте сети бедил

سلامت در این‌ کوچه وقتی‌ست بیدل

Ки аз омадани бештар рафта бошӣ

که از آمدن بیشتر رفته باشی