зи нафас агар ду рӯзӣ ба бақо расида бошӣ

ز نفس اگر دو روزی به بقا رسیده باشی

Чу насими гули ҳавоӣ ба ҳаво расида бошӣ

چو نسیم گل هوایی به هوا رسیده باشی

зи хаёл хеш бигузар чаҳ муҷоз , кӯи ҳақиқат

ز خیال خویش بگذر چه مجاز، ‌کو حقیقت

Чўгзштии азкдўрт ба сафо расида бошӣ

چوگذشتی ازکدورت به صفا رسیده باشی

Нафаст з орамидан ба адами расонади худ ро

نفست ز آرمیدن به عدم رساند خود را

Тўкаҳ май рӯй нзркн ба куҷо расида бошӣ

توکه می‌روی نظرکن به‌کجا رسیده باشی

Чаҳ тапиданаст эй ашк ба туам на ин гумон буд

چه تپیدن است ای اشک به توام نه این‌گمان بود

Ки зсъии оби гаштан ба ҳаё расида бошӣ

که زسعی آب‌ گشتن به حیا رسیده باشی

Ба фусуни давлат хушк мафруш мағзи иззат

به فسون دولت خشک مفروش مغز عزت

Ки фусурдаи устихонӣ ба ҳумо расида бошӣ

که فسرده استخوانی به هما رسیده باشی

Ту ва сад димоғи мастӣ ки яке ба фаҳм ноед

تو و صد دماغ مستی که یکی به فهم ناید

Ман ва як ҷабини ниёзӣ ки ту ворсидаҳ бошӣ

من و یک جبین نیازی‌ که تو وارسیده باشی

Ба бисот бе ниёзии ғам норсиднм нест

به بساط بی‌نیازی غم نارسیدنم نیست

Ман агар ба сари расидами ту ба по расида бошӣ

من اگر به سر رسیدم تو به پا رسیده باشی

Самари баҳори рангӣ ба камоли худ назар кун

ثمر بهار رنگی به‌ کمال خود نظر کن

Чаманӣ гузашта бошад зи ту то расида бошӣ

چمنی ‌گذشته باشد ز تو تا رسیده باشی

Сару кори зарра бо меҳри зи ҳисоби саъй давр аст

سر و کار ذره با مهر ز حساب سعی دور است

Ба ту кӣ расем ҳар чанд тавбаи мо расида бошӣ

به ‌تو کی رسیم هر چند توبه ما رسیده باشی

Ба таъаммули хаёлат ҷигарам гудохт бедил

به تأمل خیالت جگرم گداخت بیدل

Ки ту то ба худ расӣдан ба чҳо расида бошӣ

که تو تا به خود رسیدن به چها رسیده باشی