Ба гирди серума хуфтан то кӣ аз бедоди хомӯшӣ

به گرد سرمه خفتن تا کی از بیداد خاموشی

Ба пеши нола акнӯн май барам фарёди хомӯшӣ

به پیش ناله اکنون می‌برم فریاد خاموشی

Дар он маҳфил ки болад калаки рангомезӣ ёдат

در آن محفل که بالد کلک رنگ آمیزی یادت

Нафас бо нола ҷӯшад то кашад беҳзоди хомӯшӣ

نفس با ناله جوشد تا کشد بهزاد خاموشی

Ҷунуни ҷонкнӣ то кӣ дамии зини мо ва ман шармӣ

جنون جانکنی تا کی دمی زین ما و من شرمی

Ҳамин овоз дорад тешаи Фарҳоди хомӯшӣ

همین آواز دارد تیشهٔ فرهاد خاموشی

Ба забти нафаси мавқуфи сети ойини гуҳар бастан

به ضبط نفس موقوف‌ست‌ آیین گهر بستن

Фароҳам кун нафас то болад истеъдоди хомӯшӣ

فراهم کن نفس تا بالد استعداد خاموشی

зи сози маҷлиси тасвирами ин овоз ме ояд

ز ساز مجلس تصویرم این آواز می‌آید

Ки пар давраст аз аҳли нафаси имдоди хомӯшӣ

که پر دور است از اهل نفس امداد خاموشی

Ҳамагар нанг бошад безабониро ғанимати дон

همه گر ننگ باشد بی‌زبانی را غنیمت دان

Мабод оташи занӣ чун шамъ дар бунёди хомӯшӣ

مباد آتش زنی چون شمع در بنیاد خاموشی

Нафасҳо сӯхтам дар ҳарзаи нолӣ то дами охир

نفسها سوختم در هرزه نالی تا دم آخر

Расонидам ба гӯши оинаи фарёди хомӯшӣ

رسانیدم به‌گوش آینه فریاد خاموشی

Лаб аз изҳори матлаби банду тасхири ду олам кун

لب از اظهار مطلب بند و تسخیر دو عالم کن

Дарин икдонаҳ дорад домҳо сайёди хомӯшӣ

درین یکدانه دارد دامها صیاد خاموشی

Ба ҷуръати гирди тоқат аз мизоҷи хеш май рўбм

به جرأت گرد طاقت از مزاج خویش می‌روبم

Писанди нола ман нест бе эҷоди хомӯшӣ

پسند نالهٔ من نیست بی‌ایجاد خاموشی

Нафас танҳо насӯзӣ эй шарор пар фишон ҳиммат

نفس تنها نسوزی ای شرار پر فشان همت

Ки ман ҳам ҳмрҳм то ҳар чаҳ бодободи хомӯшӣ

که من هم همرهم تا هر چه باداباد خاموشی

Ба дил гуфтам дарин мактаб ки дорад дарси ҷамъият

به دل گفتم ‌درین مکتب که دارد درس جمعیت

Нафас дар серума хўобонидаҳ гуфт : устоди хомӯшӣ

نفس در سرمه خوابانیده ‌گفت‌: استاد خاموشی

Чарое ӣнқадари ноқадрдони офияти бедил

چرایی اینقدر ناقدردان عافیت بیدل

Фаромӯши худӣ ё рафтае аз ёди хомӯшӣ

فراموش خودی یا رفته‌ای از یاد خاموشی