Саҷда бунёдӣ бисоз эй ҷабҳа бо афтодагӣ

سجده بنیادی بساز ای جبهه با افتادگی

Сояро натавон зи худ кардани ҷудои афтодагӣ

سایه را نتوان ز خود کردن جدا افتادگی

Аз шуъоъи меҳр яксар хоксорӣ ме чакад

از شعاع مهر یکسر خاکساری می‌چکد

Бар ҷабини чархи ҳам хаттии сет бо афтодагӣ

بر جبین چرخ هم خطی‌ست با افتادگی

Саҷдаро дар хоки роҳашгар урӯҷ обрӯаст

سجده را در خاک راهش ‌گر عروج آبروست

намешавад чун донаам охири Асои афтодагӣ

می‌شود چون دانه‌ام آخر عصا افتادگی

Нест роҳати ҷуз ба вазъи хоксории сохтан

نیست راحت جز به وضع خاکساری ساختن

Бо замини сркн чу нақши бӯрёи афтодагӣ

با زمین سرکن چو نقش بوریا افتادگی

Истиқомат нест сози куҳнаи девори ҷаҳд

استقامت نیست ساز کهنهٔ دیوار جهد

Узв узват мезанад мавҷи зпои афтодагӣ

عضو عضوت می‌زند موج زپا افتادگی

Бе арақи як саҷда аз пешонии ман гул накард

بی ‌عرق یک ‌سجده از پیشانی من‌ گل نکرد

намекунад бар аҷзи ҳолами гиряҳо афтодагӣ

می‌کند بر عجز حالم گریه‌ها افتادگی

Чун ғубори рафта аз худ дасту пое май занам

چون غبار رفته از خود دست و پایی می‌زنم

То ба фарёдам расад охири куҷои афтодагӣ

تا به فریادم رسد آخر کجا افتادگی

Остонаш аз суҷудами бскаҳи нанг олӯда аст

آستانش از سجودم بسکه ننگ آلوده است

Об мегардад чу шабнами азҳёи афтодагӣ

آب می‌گردد چو شبنم ازحیا افتادگی

То ба чашми нақши поеи роҳи ибрати вокнм

تا به ‌چشم نقش پایی راه عبرت ‌واکنم

Пайкарамро кош созад тўтёи афтодагӣ

پیکرم را کاش سازد توتیا افتادگی

Бо камоли саркашии бедили тавозуъи тинатам

با کمال سرکشی بیدل تواضع طینتم

Ҳамчуи зулф ёр менозад ба мо афтодагӣ

همچو زلف یار می‌نازد به ما افتادگی