Дарин ҳдиқаҳ нае қадрдони ҳайронӣ

درین حدیقه‌ نه‌ای قدردان حیرانی

Ба шухии мижаи тарсам варақ бигардоне

به شوخی مژه ترسم ورق بگردانی

Ба кори ишқи нзркни шикасти дили дрбоб

به‌کار عشق نظرکن شکست دل درباب

зи мавҷ сайл аёнаст ҳасани ҳайронӣ

ز موج سیل عیانست حسن حیرانی

Сдоъ ҳастӣ моро алоҷ таслим аст

صداع هستی ما را علاج تسلیم است

Басаст сандал агар судаем пешонӣ

بس است صندل اگر سوده‌ایم پیشانی

зи хеш рафтан мо маҳмилӣ наме хоҳад

ز خویش رفتن ما محملی نمی‌خواهد

Саҳар ба дӯши нафас бастааст осонӣ

سحر به دوش نفس بسته است آسانی

Ба олимӣ ки хаёли ту нақш май бандад

به عالمی‌که خیال تو نقش می‌بندد

Нафас намекашад аз шарми хомаи Монӣ

نفس نمی‌کشد از شرم خامهٔ مانی

Ҷамоатӣ ки ба базми хаёл маҳв тавонад

جماعتی‌که به بزم خیال محو تواند

Ҳазор оинаи дортди ғайри ҳайронӣ

هزار آینه دارتد غیر حیرانی

Хаёли ҳалқаи зулфи ту соғарӣ дорад

خیال حلقهٔ زلف تو ساغری دارد

Ки ранги нашъа он нест ҷузи парешоне

که رنگ نشئهٔ آن نیست‌جز پریشانی

Хароби оинаи ранги баннои маҷнӯнам

خراب آینه رنگ بنای مجنونم

Фалак дар оби вглм сарф карда вайронӣ

فلک در آب وگلم صرف‌کرده ویرانی

Кадоми арса ки лабрез изтиробам нест

کدام عرصه که لبریز اضطرابم نیست

Ҷаҳон гирифт ғубори ман аз пари афшонӣ

جهان گرفت غبار من از پر افشانی

Чу нолаи сахти ниҳони сети сӯрати ҳолам

چو ناله سخت نهان‌ست صورت حالم

Буруни зи хеши рӯм то расм ба урёнӣ

برون ز خویش روم ‌تا رسم به عریانی

Надоматами зи тараддуд чу мавҷ боз надошт

ندامتم ز تردد چو موج باز نداشت

Кафӣ насудаам ало ба нопушаймонӣ

کفی نسوده‌ام الا به ناپشیمانی

Ба офият натавон нақши ин бисот шудан

به عافیت نتوان نقش این بساط شدن

Магар ба саъии фанои гирд хеш бинишонӣ

مگر به سعی فنا گرد خویش بنشانی

Наярзад оина бӯдан ба онҳамаи ташвиш

نیرزد آینه بودن به آنهمه تشویش

Ки ҳаркии ҷилваи фурушади ту ранги гирдоне

که هرکه جلوه فروشد تو رنگ‌گردانی

Гуласт хоки биёбони орзӯи бедил

گل است خاک بیابان آرزو بیدل

Чу гирди боди магари ноқа бар ҳавои ронӣ

چو گرد باد مگر ناقه بر هوا رانی