зи баси ҷӯш асар зад аз таби шавқи ту ёрб ҳо

ز بس جوش اثر زد از تب شوق تو یارب‌ها

Фалак дар шуъла хуфт аз шухии тбхоли кавкаб ҳо

فلک در شعله خفت از شوخی تبخال کوکب‌ها

Дарин маҳфил ки дорад хомшии афсонаи роҳат

درین محفل که دارد خامشی افسانهٔ راحت

Ба ҳам овардани мижгон буд брбстни лаб ҳо

به هم آوردن مژگان بود بربستن لب‌ها

зи гирди ваҳшати мо тираи бахатон файз ме болад

ز گرد وحشت ما تیره‌بختان فیض می‌بالد

Табассуми пошӣ субҳаст чини домани шаб ҳо

تبسم‌پاشی صبح است چین دامن شب‌ها

Сабк тозон фурсати як қалами рафтанди азин водӣ

سبک‌تازان فرصت یک قلم رفتند ازین وادی

Суроғӣ медиҳад мавҷи сароб аз наъли мураккаб ҳо

سراغی می‌دهد موج سراب از نعل مرکب‌ها

Ғубори ҷунбиш мижгон надорад чашми қурбонӣ

غبار جنبش مژگان ندارد چشم قربانی

Қалами мҳўост ҳарҷо соф гардад нақши матлаб ҳо

قلم محواست هرجا صاف گردد نقش مطلب‌ها

зи ҳосидгар амони хоҳии видоъи гарм ҷӯшӣ кун

ز حاسد گر امان خواهی وداع گرم‌جوشی کن

Зимистон сард месозад дукони неши ақраб ҳо

زمستان سرد می‌سازد دکان نیش عقرب‌ها

Фалаки киштӣ ба тӯфон шикастан додааст имшаб

فلک کشتی به توفان شکستن داده است امشب

зи ҷӯш гиряам ранг таҳ обанд кавкаб ҳо

ز جوش گریه‌ام رنگ ته آبند کوکب‌ها

Фсрдн буд нанги эътибори мо сабки рӯҳон

فسردن بود ننگ اعتبار ما سبک‌روحان

Гарони ҷонии фусун ҳо хонд ва пайдо кард қолаб ҳо

گران‌جانی فسون‌ها خواند و پیدا کرد قالب‌ها

Шарори коғази мо дарди озодии гулистонӣ

شرار کاغذ ما درد آزادی گلستانی

Чаро моро намехонанд ин Тифлон ба мактаб ҳо

چرا ما را نمی‌خوانند این طفلان به مکتب‌ها

Бинозам номи ширинӣ ки ҳргаҳ бар забон ояд

بنازم نام شیرینی که هرگه بر زبان آید

Чу банд нешикар ҷӯшад ба ҳам часбӣдани лаб ҳо

چو بند نیشکر جوشد به هم چسبیدن لب‌ها

Ғубори тираи бахтиҳо ба ин лангар наме бошад

غبار تیره‌بختی‌ها به این لنگر نمی‌باشد

намеояд бурун чун сояи рӯзами бедил аз шаб ҳо

نمی‌آید برون چون سایه روزم بیدل از شب‌ها