Зиҳии савдоеи шавқи ту мазҳабҳоу машраб ҳо
زهی سودایی شوق تو مذهبها و مشربها
Ба ёдати осмони сайр тапидани ҷӯш ёрб ҳо
به یادت آسمان سیر تپیدن جوش یاربها
Мабодо аз серум кам сояи савдои гесуят
مبادا از سرم کم سایهٔ سودای گیسویت
Чу мӯ нашаву намое дидаам дар пардаи шаб ҳо
چو مو نشو و نمایی دیدهام در پردهٔ شبها
Ҷудо аз ашк шуд чашми сароби дашти ҳайронӣ
جدا از اشک شد چشم سراب دشت حیرانی
Ҳамон хамёзаи хушкии сет беатфол , мактаб ҳо
همان خمیازهٔ خشکیست بیاطفال، مکتبها
Басаст аз дӯди дил , ҷўҳрФрўши ойӣнаи доғам
بس است از دود دل، جوهرفروش آیینهٔ داغم
Ба ғайр аз шом мижгонӣ надорад чашми кавкаб ҳо
به غیر از شام مژگانی ندارد چشم کوکبها
Ба хомӯшӣ тавон шуд эмин аз аизои каҷи баҳсон
به خاموشی توان شد ایمن از ایذای کجبحثان
Нафас дуздӣданаст ӣнҷои фусуни неши ақраб ҳо
نفس دزدیدن است اینجا فسون نیش عقربها
Ба манъи изтироби ошиқони заҳмати макаши носеҳ
به منع اضطراب عاشقان زحمت مکش ناصح
Ки оташ зиндагӣ дорад ба қадари шухии таб ҳо
که آتش زندگی دارد به قدر شوخی تبها
Чу оҳанги ҷараси моу сбкрўҳонаҳи ҷавлонӣ
چو آهنگ جرس ما و سبکروحانه جولانی
Ки аз як наъра вораш метапад оғӯши қолаб ҳо
که از یک نعرهوارش میتپد آغوش قالبها
Иморати ғайри чини доман саҳро наме бошад
عمارت غیر چین دامن صحرا نمیباشد
зи танагиҳои мазҳаби ин қадар болид машраб ҳо
ز تنگیهای مذهب اینقدر بالید مشربها
Забон дар коми печидам , видоъ гуфтугӯ кардам
زبان در کام پیچیدم، وداع گفتگو کردم
Суханро пардаи рухсат буд брбстни лаб ҳо
سخن را پردهٔ رخصت بود بربستن لبها
Баҳор бе нишони олам навмидӣам бедил
بهار بینشان عالم نومیدیام بیدل
Сари ғам метун кард аз шикасти ранги матлаб ҳо
سر غم میتون کرد از شکست رنگ مطلبها