з дастгоҳ мабар заҳмати гронҷонӣ

ز دستگاه مبر زحمت گرانجانی

Макаши равонӣ аз оби гуҳар ба ғалтонӣ

مکش روانی از آب ‌گهر به غلتانی

Хуши он нафас ки чу маънӣ расад ба урёнӣ

خوش آن نفس‌که چو معنی رسد به عریانی

Чу буии гули зи баҳораши либоси пӯшоне

چو بوی ‌گل ز بهارش لباس پوشانی

Ба назму насри мноз аз латофати тақрир

به نظم و نثر مناز از لطافت تقریر

Збўри муъҷиза Эй дорад аз хуши алҳонӣ

زبور معجزه‌ای دارد از خوش الحانی

Камоли нағма дар ӣнҷо бақадр ҳанҷара аст

کمال نغمه در اینجا بقدر حنجره است

Адо кунед ба хондани ҳақи схндонӣ

ادا کنید به خواندن حق سخندانی

Сухан хушаст ба кайфиятии адо кардан

سخن خوش است به‌ کیفیتی ادا کردن

Ки маънӣ об нагардад зи нанги урёнӣ

که معنی آب نگردد ز ننگ عریانی

Ҳарифи мардуми бади лаҳҷа бӯдан осон нест

حریف مردم بد لهجه بودن آسان نیست

Касе мабод тараф бо азоби рӯҳонӣ

کسی مباد طرف با عذاب روحانی

Дар апни ҳўскдаҳ дарс хамӯшят аввалии сет

در اپن هوسکده درس خموشیت اولی‌ست

Ки бар вқорнўисии бароти нодонӣ

که بر وقارنویسی برات نادانی

Худоиро мапаснд , эй баҳори ранги итоб

خدای را مپسند، ای بهار رنگ عتاب

Шикасти оинаи дил ба чини пешонӣ

شکست آینهٔ دل به چین پیشانی

Тағофулати адам овора кард олам ро

تغافلت عدم آواره‌ کرد عالم را

Магар ба гардиши чашми ин Аннан бигардоне

مگر به ‌گردش چشم این عنان بگردانی

Масеҳ мавҷ занад то табассуми ороӣ

مسیح موج زند تا تبسم آرایی

Ҷунуни бҳоркнди зулф агар барафшонӣ

جنون بهارکند زلف اگر برافشانی

Нишот бо дил озурда ам наме созад

نشاط با دل آزرده‌ام نمی‌سازد

Ба рӯз захм кунад хандааш намакдонӣ

به روز زخم ‌کند خنده‌اش نمکدانی

?хитои фикри иқомат ба худ мабанд ӣнҷо

خطای فکر اقامت به خود مبند اینجا

Ки дарс умр равонасту сикта май хуоне

که درس عمر روانست و سکته می‌خوانی

Ба теғ қатъ нашуд интизори мо бедил

به تیغ قطع نشد انتظار ما بیدل

Ҳануз нома сиёҳаст чашми қурбонӣ

هنوز نامه سیاه است چشم قربانی