Нашуд ҳиҷоби хаёлами ғубори ҷисмонӣ

نشد حجاب خیالم غبار جسمانی

Ҳубоби ронаи з пероҳанаст урёнӣ

حباب رانه ز پیراهن است عریانی

Ҷуз ӣнқадар нашуд аз сарнавишти ман зоҳир

جز اینقدر نشد از سرنوشت من ظاهر

Ки саҷда мечакадам чун нигини зи пешонӣ

که سجده می‌چکدم چون نگین ز پیشانی

Чу шамъи дом умедаст саъии парвозам

چو شمع دام امید است سعی پروازم

Сазад ки ранги қафаси резам аз пари афшонӣ

سزد که رنگ قفس ریزم از پر افشانی

Ба хок то нашавад сози мо ва ман ҳамвор

به خاک تا نشود ساز ما و من هموار

Нафас намегузарад аз талоши савҳонӣ

نفس نمی‌گذرد از تلاش سوهانی

зи печу тоби нафаси олимии ҷбўн қафас аст

ز پیچ و تاب نفس عالمی جبون قفس است

Чўгрди боди ту ҳам даста кун парешоне

چوگرد باد تو هم‌ دسته کن پریشانی

Сафари гузида ба фикри ватан чаҳ пардозад

سفر گزیده به فکر وطن چه پردازد

Дубора мурғ нагардад ба байзаи зиндонӣ

دوباره مرغ نگردد به بیضه زندانی

Навой айши ту то ришта нафас дорад

نوای عیش تو تا رشتهٔ نفس دارد

зи сатри нусхаи занҷири нола май хуоне

ز سطر نسخهٔ زنجیر ناله می‌خوانی

Ба марг низ ҳамон ҳуби ҷоҳ халқ баҷост

به مرگ نیز همان حب جاه خلق بجاست

Магари ҳмобрд аз устихони гронҷонӣ

مگر همابرد از استخوان گرانجانی

Гудози мо чўнгаҳи онсӯии нам афтода аст

گداز ما چونگه آنسوی نم افتاده است

Дилу димоғ чакидан ба ашки арзонӣ

دل و دماغ چکیدن به اشک ارزانی

Ғборксрти имкони ҳиҷоб ваҳдат нест

غبارکثرت امکان حجاب وحدت نیست

Шикваи шуъла ба хошок чанд пӯшоне

شکوه شعله به خاشاک چند پوشانی

Ҷунун ба кисвати номӯси ҷилва ҳо дорад

جنون به‌ کسوت ناموس جلوه‌ها دارد

Чу ашк , оина сайқал мазан зи урёнӣ

چو اشک، آینه صیقل مزن ز عریانی

Чу хомагар ба хамӯшӣ ба сари барии бедил

چو خامه ‌گر به خموشی به سر بری بیدل

Ту низ рози дили халқ бар забони ронӣ

تو نیز راز دل خلق بر زبان رانی