намебошад чу ман дар кисвати таҷреди урёнӣ

نمی‌باشد چو من در کسوت تجرید عریانی

Ки сар то по ба ранги сӯзанами чашмӣу мижгонӣ

که سر تا پا به رنگ سوزنم چشمی و مژگانی

Надорад оҳи ҳасрати ҷузи дили хӯни бастаи сомонӣ

ندارد آه حسرت جز دل خون بسته سامانی

Хаданги буии гулро нест ғайр аз ғунчаи пайконе

خدنگ بوی ‌گل را نیست غیر از غنچه پیکانی

Чу шамъ аз мо чакидан ҳам дарин маҳмили ғанимати дон

چو شمع از ما چکیدن هم درین محمل غنیمت دان

Ки эъҷозаст агар аз шуъла ҷӯшад чашм гарӣоне

که اعجازست اگر از شعله جوشد چشم‌ گریانی

Ҳаво сомон ҳастӣ шуд ҳаёт бесару по ро

هوا سامان هستی شد حیات بی سر و پا را

Нафаси кӯ то расад ойӣнаи мо ҳам ба бӯҳтоне

نفس‌ کو تا رسد آیینهٔ ما هم به بهتانی

Ҷаҳон яксар сароби матлаби сету гиру дор аммо

جهان یکسر سراب مطلب‌ست و گیر و دار اما

Фузулӣ мекунад дар хонаи ойӣнаи меҳмонӣ

فضولی می‌کند در خانهٔ آیینه مهمانی

Нигаҳ бепарда натавон ёфт аз чашми ҳубоби ӣнҷо

نگه بی‌پرده نتوان یافت از چشم حباب اینجا

Бимиради шамъи могар барзанади фонӯси домоне

بمیرد شمع ما گر برزند فانوس دامانی

Дили охири дргдози нотавонии ҷом роҳат зад

دل آخر درگداز ناتوانی جام راحت زد

Чу хокистар шуд ин ахгар баҳам оварад мижгонӣ

چو خاکستر شد این اخگر بهم آورد مژگانی

Дарин вайрона то кӣ боядат овораи гардидан

درین ویرانه تا کی بایدت آواره گردیدن

Ба саъии обилаи икдм ба хоки Афшори дандонӣ

به سعی آبله یکدم به خاک افشار دندانی

Зтҳрирм чаҳ май хоҳии зи мазмунам чаҳ май пурсӣ

زتحریرم چه می‌خواهی ز مضمونم چه می‌پرسی

Чу тӯмори нигоҳами ғайр ҳасрат нест унвонӣ

چو طومار نگاهم غیر حسرت نیست عنوانی

Ба вазъи дастгоҳ ғунчаам хандиданӣ дорад

به وضع دستگاه غنچه‌ام خندیدنی دارد

Фароҳам мекунам сад захм то резами намакдонӣ

فراهم‌ می‌کنم‌ صد زخم‌ تا ریزم‌ نمکدانی

Саводи ин шабистонами чисон равшан шавад ёрб

سواد این شبستانم چسان روشن شود یارب

Ки чун товуси ваҳшат низ мехоҳад чароғоне

که چون طاووس وحشت نیز می‌خواهد چراغانی

Ба ҳар маҳфил чу шамъами ашк бояд рехтани бедил

به هر محفل چو شمعم اشک باید ریختن بیدل

Надорад сол ва моҳ ҳастӣам ҷузи фасли Нитсаоне

ندارد سال و ماه هستی‌ام جز فصل نیسانی