эй ба зулфати ҷавҳари ойӣнаи дили тоб ҳо

ای به زلفت جوهر آیینهٔ دل تاب‌ها

Чун мижаи дили бастаи чашми сиёҳати хоб ҳо

چون مژه دل بستهٔ چشم سیاهت خواب‌ها

ӣнқадари таъзими найранги хам абрӯӣ кист

اینقدر تعظیم نیرنگ خم ابروی کیست

Ҳайратаст аз қиблаи рӯи гардондани миҳроб ҳо

حیرت است از قبله رو گرداندن محراب‌ها

Соғари саргаштагиро нест бими эҳтисоб

ساغر سرگشتگی را نیست بیم احتساب

Бехалал бошад зи гардуни гардиши гирдоб ҳо

بی‌خلل باشد ز گردون گردش گرداب‌ها

Нест ошӯби ҳаводис бар баннои ранги аҷз

نیست آشوب حوادث بر بنای رنگ عجز

Сояро беҷо насозад қӯти сайлоб ҳо

سایه را بی‌جا نسازد قوت سیلاب‌ها

Гар забон дар ком бошад рози дил бепарда нест

گر زبان در کام باشد راز دل بی‌پرده نیست

Соз мо менолад аз иброми ин мизроб ҳо

ساز ما می‌نالد از ابرام این مضراب‌ها

Сахт душвораст тарки суҳбати равшани дилон

سخت دشوار است ترک صحبت روشن‌دلان

Мавҷ бо он ҷаҳди натавонади гзи шат аз об ҳо

موج با آن جهد نتواند گذ‌شت از آب‌ها

Бастани чашмами шабистон хаёл дигараст

بستن چشمم شبستان خیال دیگرست

Аз чароғи кушта сомон кардаам маҳтоб ҳо

از چراغ کشته سامان کرده‌ام مهتاب‌ها

Гар нафаси зер ва зибр гардӣда бошад дил , дил аст

گر نفس زیر و زبر گردیده باشد دل، دل است

Тӯҳмат хат барнадорад нуқта аз аъроб ҳо

تهمت خط برندارد نقطه از اعراب‌ها

Зулф ӯро ихтиёрӣ нест дар тасхири дил

زلف او را اختیاری نیست در تسخیر دل

Худбаи худ ин ришта мегирад гиреҳ аз тоб ҳо

خودبه‌خود این رشته می‌گیرد گره از تاب‌ها

Каҷи сириштонро кашокаш дастгоҳ обрӯаст

کج‌سرشتان را کشاکش دستگاه آبروست

Мавҷ дар баҳри камон май хезад аз қуллоб ҳо

موج در بحر کمان می‌خیزد از قلاب‌ها

Фарши махмали ҳам бисоти бӯрёӣ фақр нест

فرش مخمل هم‌بساط بوریای فقر نیست

Чун сафи мижгони кушояди маҳвгар дади хоб ҳо

چون صف مژگان گشاید محو گر‌دد خواب‌ها

Бедил аз мо нестии ҳам хиҷлат ҳастӣ набард

بیدل از ما نیستی هم خجلت هستی نبرد

Барнаме дорад ҳавои гаштантарӣ аз об ҳо

برنمی‌دارد هوا گشتن تری از آب‌ها